δαγκανίδια άνευ λόγου ….

Τελευταία

Disturb the silence

46088_291404174315410_1412746467_n

In restless dreams I walked alone
Narrow streets of cobblestone
‘Neath the halo of a street lamp
I turned my collar to the cold and damp
When my eyes were stabbed by the flash of a neon light
That split the night
And touched the sound of silence

And in the naked light I saw
Ten thousand people, maybe more
People talking without speaking
People hearing without listening
People writing songs that voices never share
And no one dared
Disturb the sound of silence

      Paul Simon Sound Of Silence

Advertisements

High Hopes

Encumbered forever by desire and ambition
There’s a hunger still unsatisfied
Our weary eyes still stray to the horizon
Though down this road we’ve been so many times
The grass was greener
The light was brighter
The taste was sweeter
The nights of wonder
With friends surrounded
The dawn mist glowing
The water flowing
The endless river

Forever and ever

Τα Κοινωνικά Κέντρα στην Ιταλία

Απο το βιβλίο  της Naomi Klein “Φράχτες και Παράθυρα”(Αϊ στο διάολο, ΔΝΤ).

Σε ανακτημένες αποθήκες ανοίγονται παράθυρα στην Δημοκρατία.

Ιούνιος 2001                                    

Μια γυναίκα με μακριά καστανά μαλλιά και φωνή βραχνή απο το τσιγάρο ρώτησε μέσω ενός διερμηνέα: “Πώς σας φαίνεται αυτό το μέρος; Ως ένα άσχημο γκέτο ή κάτι όμορφο;”

att_798677_0 Ανάγνωση του υπολοίπου της σελίδας »

«Απροσάρμοστοι»

«Νάμαστε απροσάρμοστοι, να η μεγάλη αρετή μας. Να μη βολευόμαστε, νάμαστε ανυπόμονοι, σκληροί, γιομάτοι ανησυχία και πίστη, να θέμε το αδύνατο -σαν τους ερωτευμένους. Να ξέρουμε πως ό,τι λένε σήμερα δικαιοσύνη είναι οργανωμένη αδικία κι ό,τι λένε ηθική είναι η βολική, ταπεινή συνεννόηση των άναντρων.»

Ν. Καζαντζάκης

anakatalipsi villas Ανάγνωση του υπολοίπου της σελίδας »

Dance of the Bad Angel

What a journey, so hard to describeYour harbour so small the ocean so wideSpin the wheel, spin the wheelGo wherever she spinsSurrender to this wave that's rolling inHoming fingers Starting to digRaising expectations Lifting the lidThere's a show going downGoing deeper withinI long to lose myselfInside your skinWhat a feeling under the starsMy body's rotating from Venus through MarsThere's a war going onBetween my head and my heartI wonder how they grewSo far apartI'm so shaken, about to explodeThe myth of kissing princes is they turn into toadsThere's a war going onBetween the sun and the moonBefore they come to terms, we'll be consumed

What a journey, so hard to describe
Your harbour so small the ocean so wide Ανάγνωση του υπολοίπου της σελίδας »

Artact Qc

o ArtactQc ζωγραφίζει.

Με την βοήθεια του Photoshop αποτυπώνει την πολιτική κατάσταση στο Québec του Καναδά και αφιερώνει το εργο του στον αγώνα κατα του νεο-φιλελευθερισμού που “ροκανίζει” την κοινωνία. Οι εικόνες φυσικά θα μπορούσαν να μιλούν για κάθε γωνιά του πλανήτη, μιας και ο αυταρχισμός και η καταστολή ειναι παντού το ίδιο.

La-Bravoure

Πολιτική και πολιτικοί, καταστολή,βία,κατευθυνόμενα ΜΜΕ, επιχειρηματίες, εργατες  και αίμα. Ανάγνωση του υπολοίπου της σελίδας »

Schiavi (σκλάβοι)

Il Galeone (Σκλάβοι στα όπλα)

Από πηγές στα ιταλικά και στα αγγλικά το τραγούδι αυτό μάλλον γράφτηκε στη φυλακή Fossombrone το 1967 από τον Belgrado Pedrini, αναρχικό και αντιφασίστα, φίλο του Μαλατέστα σε νεαρή ηλικία. Ο αρχικός τίτλος του ποιήματος ήταν Schiavi (σκλάβοι) και όταν αργότερα μελοποιήθηκε άλλαξε τίτλο σε Il Galeone (Η γαλέρα).

557484_4398818139648_228972700_n

Ανάγνωση του υπολοίπου της σελίδας »

DADA

Μια σύντομη ανασκόπηση της ιστορίας του κινήματος του Νταντά που αναπτύχθηκε κατα τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου πολέμου σαν μια ριζοσπαστική αντίδραση στην κοινωνία που το γέννησε.

από το contrainfo

«Στη Ζυρίχη δεν λάβαμε μέρος στα σφαγεία του παγκόσμιου πολέμου, αλλά αφιερώσαμε τους εαυτούς μας στις καλές τέχνες. Όσο ακούγονταν οι ομοβροντίες των πυροβολισμών από απόσταση, εμείς κολλούσαμε χαρτιά, διαβάζαμε τα έργα μας, γράφαμε ποίηση και βυθιζόμασταν στην ένταση των φωνών μας», Χανς Αρπ.
schwitters_carnival_1947_yaleΤο Νταντά ήταν μια άμεση απάντηση χωρίς προηγούμενο στα κατακλυσμιαία γεγονότα της σφαγής του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου, καταδεικνύοντας την παράλογη φύση του καπιταλισμού και το κράτος πολέμου όπως μια φωτοβολίδα φωτίζει το πεδίο της μάχης τη νύχτα. Ο εφιάλτης μπορούσε να απαντηθεί μονάχα με την απόρριψη των αξιών μιας κοινωνίας που είχε επιτρέψει να συμβεί αυτό. Στο Νταντά, η απόρριψη αυτή οργανώθηκε γύρω από την άρνηση των καλλιτεχνικών και πολιτιστικών αξιών της παλιάς κοινωνίας. Έτσι, έπαιξε έναν καίριο ρόλο, επηρρεάζοντας για πάνω από 50 χρόνια κάποιους από τους καλλιτέχνες που αναμείχθηκαν στο κίνημα, ενώ ταυτόχρονα αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για ύστερα κινήματα, όπως ο Σουρεαλισμός και οι αναρχικές καλλιτεχνικές δραστηριότητες της δεκαετίας του 60.

Ήταν στο κέντρο της Ζυρίχης, στο ουδέτερο έδαφος της Ελβετίας, που οι καλλιτέχνες συγκεντρώθηκαν, βρίσκοντας καταφύγιο από τον τρόμο του εν εξελίξει πολέμου. Εδώ οργάνωσαν τις εκδηλώσεις τους στο Καμπαρέ Βολτέρ.Στα 1915 ο Ούγκο Μπαλ και η σύντροφός του Έμμυ Χέννινγκς έστησαν το Καμπαρέ Βολτέρ και πλαισιώθηκαν από άλλους καλλιτέχνες όπως ο Τριστιάν Τζαρά, ο Μαρσέλ Τζανκό (και οι δύο ρουμανικής καταγωγής), ο Ριτσαρντ Χιούλσενμπεκ και ο Χανς Αρπ από τη Γαλλία και τη Γερμανία. Αναζήτησαν τη ριζοσπαστική κριτική της σύγχρονης κοινωνίας και της τέχνης που παρήγαγε. Ο Ούγκο Μπαλ εξέδωσε το Μανιφέστο του Νταντά, όπου δήλωσε: “ Το Νταντά είναι μια νέα τάση στην τέχνη… Το Νταντά έρχεται από το λεξικό. Είναι τρομερά απλό. Στα Γαλλικά σημαίνει ‘παιδικό αλογάκι’,στα γερμανικά ‘αντίο’, ‘παράτα με’, ‘θα τα πούμε’, στα ρουμάνικα, ‘ναι, βέβαια, έχεις δίκιο, αυτό είναι.το δίχως άλλο, σίγουρα, σωστά…’” Ανάγνωση του υπολοίπου της σελίδας »

Η Κηδεία ενός Αιρετικού

Ο επίλογος απο το βιβλίο του Abel Paz “Ντουρρούτι , η κοινωνική επανάσταση στην Ισπανία (β’ μέρος 1933-1936)”

«Να τι πρέπει να κάνουμε με τον Ντουρούτι. Να οργανώσουμε μια παγκόσμια συνάντηση αφιερωμένη στη μνήμη του και να του φτιάξουμε ένα τεράστιο ξύλινο άγαλμα. Ύστερα να καθίσουμε κάτω και για και για μια βδομάδα να διηγούμαστε όλες τις ιστορίες που ξέρουμε γι αυτόν. Και στο τέλος της συνάντησης να βάλουμε φωτιά στο άγαλμα και να στήσουμε γύρω του μια μεγάλη γιορτή.» –Abel Paz Θεσσαλονικη 1996

[…] Ανάγνωση του υπολοίπου της σελίδας »

Μικέλης Άβλιχος

«Ο ΜΟΧΘΗΡΟΣ ΨΕΥΤΟΦΙΛΟΠΑΤΡΙΣ»

Το πρόσωπό του εκείνο το γιωμένο ,

που της καρδιάς του δείχνει τη σκουριά ,

το γέλιο το κρυφό και λυσσιασμένο ,

που η δυστυχία των άλλων του γεννά ,

το φθονερό του μάτι το σβυσμένο ,

που δείχνει βουλιμία για συμφορά ,

μας εξηγούν γιατ’ είναι διψασμένο

το αχείλι του και πόλεμο ζητά .

Ζητάει να ιδή στα μαύρα φορεμένους

πατέρες και μανάδες που μισεί

να τους ιδή στα δάκρυα τους πνιγμένους ,

θάναι δροσιά στην έρμη του ψυχή .

Για τούτο υπέρ πατρίδος σκούζει-κράζει ,

όρνιο που για κουφάρια αναστενάζει .

Ανάγνωση του υπολοίπου της σελίδας »

Το Άγιο στάλαμα

ρακή < τουρκική rakı < αραβική عرق (araka)

 … Η ιστορία του τσίπουρου και της τσικουδιάς είναι ένα παραμύθι που τα έχει όλα: Μια καλοκάγαθη μητέρα που φροντίζει τα παιδιά της (η γη με τα αμπέλια που παράγει τα σταφύλια), καλές νεράιδες (ζύμωση) και κακούς μάγους (ξίνισμα) που παλεύουν ποιος θα κυριαρχήσει. Μαγεία και ξωτικά (μετατροπή του μούστου σε κρασί), δράκους που βγάζουν φωτιές και αχνούς (καζάνι απόσταξης) και, στο τέλος, η λύτρωση, το θαύμα, το δάκρυ της Παναγίας (το καθαρό απόσταγμα που ρέει από τον άμβυκα). Κι όλα αυτά στημένα σ’ ένα καπνισμένο σκηνικό με χαμηλό φωτισμό, σε μια πρόχειρη αποθήκη στην άκρη της αυλής, τις κρύες νύχτες της αρχής του χειμώνα, συντροφιά με γέλια και τραγούδια… Καλωσορίσατε στον κόσμο των ελληνικών αποσταγμάτων!* [1]

Ανάγνωση του υπολοίπου της σελίδας »

Η Μπαλάντα της Φρίκης

Το απόσπασμα είναι απο το βιβλίο του Γιάννη Κάτρη » Η γέννηση του νεοφασισμού στην Ελλάδα», (εκδ.Παπαζήση).

Το βιβλίο κυκλοφόρησε το 1971 στα ελληνικά (Δυτική Ευρώπη) και στα αγγλικά (Αμερική, Καναδάς). Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε το 1974. Στις 2 Φεβρουαρίου 1976, κι ενώ έχει επέλθει η Μεταπολίτευση, ο Γιάννης Κάτρης και ο εκδότης του Βίκτωρ Παπαζήσης θα δικαστούν στο Α΄Τριμελές Πλημμελειοδικείο για «περιύβριση Αρχής», επειδή στο βιβλίο καταγγέλλονται τα βασανιστήρια και οι βασανιστές της Γενικής Ασφάλειας στη διάρκεια της δικτατορίας. Η σχετική διαδικασία ανακινήθηκε από τον υπουργό Δημοσίας Τάξεως Σόλωνα Γκίκα. Μαζί με τη δίωξη των υπευθύνων, συγγραφέα και εκδότη, θα ζητηθεί και η κατάσχεση του βιβλίου διότι υπάρχει «κίνδυνος» να δημιουργηθούν για το Αστυνομικό Σώμα «εσφαλμέναι και βλαπτικαί εντυπώσεις»! Μάρτυρες κατηγορίας θα καταθέσουν οι βασανιστές και φύλακες της Χούντας Καραπαναγιώτης, Μπάμπαλης, Λάμπρου και άλλοι γνωστοί χαμαιλέοντες του Παπαδόπουλου και του Ιωαννίδη.

Ανάγνωση του υπολοίπου της σελίδας »

Jabberwocky

«If I had a world of my own, everything will be nonsense»

«Nothing will be what it is, because everything will be what it isn’t»…

…you see?

‘Twas brillig, and the slithy toves
Did gyre and gimble in the wabe;
All mimsy were the borogoves,
And the mome raths outgrabe.

«Beware the Jabberwock, my son!
The jaws that bite, the claws that catch!
Beware the Jubjub bird, and shun
The frumious Bandersnatch!»

He took his vorpal sword in hand:
Long time the manxome foe he sought—
So rested he by the Tumtum tree,
And stood awhile in thought.

And as in uffish thought he stood,
The Jabberwock, with eyes of flame,
Came whiffling through the tulgey wood,
And burbled as it came!

One, two! One, two! and through and through
The vorpal blade went snicker-snack!
He left it dead, and with its head
He went galumphing back.

«And hast thou slain the Jabberwock?
Come to my arms, my beamish boy!
O frabjous day! Callooh! Callay!»
He chortled in his joy.

‘Twas brillig, and the slithy toves
Did gyre and gimble in the wabe;
All mimsy were the borogoves,
And the mome raths outgrabe.

— Lewis Caroll, Jabberwocky Ανάγνωση του υπολοίπου της σελίδας »

Classics in Lego

Mike Stimpson “Photographer of plastic “,

O Mike Stimpson, είναι ερασιτέχνης φωτογράφος και στον ελευθερο χρόνο κατασκεύαζει τις πιό εμβληματικές φωτογραφίες του 20ου αιώνα… με Lego. To πασίγνωστο παιχνίδι-τουβλακι- για κατασκευές.

Ο Stimpson περνά απειρες ώρες κατασκευάζοντας τα μοντέλα, παίζοντας με το φώς και την υψηλή ανάλυση. Παραδέχεται κάποια λάθη αλλα οπως λέει και ο ίδιος «τα Lego» είναι ότι έχω. Όπως το χαμόγελο των Βιετναμέζων [3] ή τον μοναχό που αυτοπυρπολήθηκε[15].Ήθελε χρόνια να φτιάξει τον Che αλλα η lego δεν είχε τον κατάλληλο μπερέ, ως που βρήκε κατι παραπλήσιο σε μια συλλεκτική έκδοση ενός μίμου. Ανάγνωση του υπολοίπου της σελίδας »

Η Αλισίβα

απο το IL TROVATORE

(η φωτογραφία απο την Δράση )

Βρήκα χτες το βράδυ στην ταβέρνα την Κατερίνα  (του Πιάμπα). Έπινε το ποτηράκι της με τον άντρα της.

Την ρωτάω πως φτιάχνανε παλιά  την Αλισίβα.

Δεν πρόλαβε να ανοίξει το στόμα της και πετάγεται να μου δώσει την απάντηση ένας συνομήλικος της από ένα διπλανό τραπέζι.

Τα παίρνω και γίνομαι απότομος.

-«Δε ρώτησα εσένα . Εσύ δεν αξιώθηκες μια φορά στη ζωή σου να πλύνεις το σώβρακο σου.» Ανάγνωση του υπολοίπου της σελίδας »

Αίτημα Σκυλούρη προς τον Ανθρωπο

Η δική μου ζωή είναι 10-15 χρόνια.

Κάθε απομάκρυνση απο σένα μου προκαλεί θλίψη.

Εσύ με απόκτησες,Εχε μου εμπιστοσύνη.

Ποτέ δε θα σε απογοητεύσω επίτηδες.

Μη θυμώνεις μαζί μου για μεγάλο χρονικό διαστημα και μη μετιμωρεις κλεινοντας με σε περιορισμένο χώρο.

Εσυ έχεις τους φίλους σου και την διασκέδαση σου.Εγω έχω μόνο εσένα.

Μίλα μαζί μου και δεν πειραζει αν δεν τα καταλαβαίνω όλα.Φτάνει να ακούω την φωνή σου.

Σκέψου όταν με χτυπάς, οτι θα μπορουσα κι εγω να σε δαγκώσω.Όμως δεν το κάνω.

Αν κάνω λάθη ή είμαι τεμπέλης, σκέψου οτι μπορει να μην αισθάνομαι καλά ή να είμαι κουρασμένος.

Περιποιήσουμε οταν θα είμαι γέρος.Κι εσυ μια μέρα θα γεράσεις.

Στις δυσκολες ώρες να είσαι πάντα μαζί μου.Μαζι σου πάντα θα παιρνούν όλα πιο ελαφρά.

Όταν έρθει ο χρόνος μου, μην αφησεις να βασανιζομαι.Και σε ώρα αναγκης τέλειωσε μου τα βάσανα

Μόνο σε παρακαλώ αυτη την στιγμή να είσαι μαζί μου…..
……………………………………………………………………..ο τριχωτός σου φίλος!!!!

Τα Εξάρχεια δεν υπάρχουν στην ιστορία, στο χάρτη, στη ζωή

Απο το περιοδικό Τρύπα

(Από το βιβλίο του Λεωνίδα Χρηστάκη «Τα Εξάρχεια δεν υπάρχουν στην ιστορία, στο χάρτη, στη ζωή». Εκδ. Τυφλόμυγα, 2008)

—————–

Στο αφήγημα του Τέου Ρόμβου «Σ’ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΞΕΠΗΔΗΣΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ ΧΑΝΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΠΟΥΘΕΝΑ» υπάρχουν περιγραφές σχετικές με την Πλατεία Εξαρχείων και τους κατά καιρούς νέους ανθρώπους της. Ίσως κανένα από τα κατάλοιπα κείμενα συγγραφέων και στίχων ποιητών δεν έχει προσεγγίσει τόσο πιστά αλλά και ποιητικά εκείνη την εποχή των Εξαρχείων. Από το θαυμάσιο αυτό βιβλίο αναδημοσιεύονται εδώ μερικές σελίδες:

Τέος Ρόμβος

ΤΡΙΑ ΦΕΓΓΑΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ

εκδόσεις «Ο σκύλος που κλαίει»

1η έκδοση 1985

…τώρα όλοι πηγαίνανε στην πλατεία… Ανάγνωση του υπολοίπου της σελίδας »

Μπαλάντα για μια ζοφερή χώρα

Οι μέρες είναι μαγικές
όταν μπορούμε και γελάμε δίχως φόβο
όταν δεν έχει θάνατο του πρωινού καφέ η κουβεντούλα
οι μέρες είναι φυλακές
όταν η νύχτα πλημμυρίζει βαθμοφόρους
οι μέρες είναι φυλακές
όταν χτυπάνε κάρτα οι βασανιστές Ανάγνωση του υπολοίπου της σελίδας »