δαγκανίδια άνευ λόγου ….

Αρχείο Συγγραφέων

Μέρα Αργίας

«Είναι τόσο κρίμα για τα άσπρα διάφανα κρίνα να είναι τόσο χλωμά»

Λογικά,(ακούς εκεί λογικά) θα υπάρχει κάπου μια μεταφυσική γωνιά (πιο μεταφυσική από αυτή που ζούμε) που θα εχουν μαζευτεί όλες οι μεγάλες μορφές, όλοι οι ωραίοι τύποι που «έφυγαν». Ο Ανεστόπουλος σήμερα, ο Γκαλεάνο χθές, ο Μπουκόφσκι, ο Μποντλαίρ, ο Izzo, ο Contrabbando, ο Γαλαξιάρχης, o Χικμέτ, ποιητές, ζωγράφοι, στοχαστές,φίλοι, γνωστοί κι άλλοι πολλοί που δεν είχα την τύχη να γνωρίσω απο κοντά. Και θα κουβεντιάζουν με τις ώρες και θα τραγουδούν και θα τρώνε και θα πίνουν. Και εκεί δίπλα παρέα όλοι οι παλιοί γνωστοί μας θα τους ακούν και θα «ζουν» πιο ωραία απο όταν ζούσαν.

Είναι κι αυτό ένα ξόρκι του Θανάτου.

Τα ξαναλέμε λοιπόν….

(περισσότερα…)


Soléa Montoya

Απο τότε πέρασαν κοντα 80 χρόνια. Η λήθη απλώθηκε πάνω σε δικαίους και αδίκους κι αυτοί που χάθηκαν φύγανε με την πίκρα στα χείλη κι οι τοτινοί νικητές είναι και τώρα νικητές και τα χρόνια πέρασαν κι οι πληγές κρύφτηκαν κάτω απο καινούρια ρούχα. Ογδόντα χρόνια, μια ζωή ολάκερη κι η Ισπανία της εφηβείας και του ονείρου κείτεται νεκρή στην αγορά.

Καθώς ο ήλιος, λίγο πριν χαθεί πίσω απο της Γρανάδας τον ορίζοντα, βάφει χρυσοκόκκινα τα σπιτάκια του Αλμπαισίν, οι γεροτσιγγάνοι σιγοτραγουδούν την μπαλάντα της ταφής του ποιητή τους Λόρκα…. (περισσότερα…)


Του κόσμου τα λιμάνια

Λιμάνια.

Παντοτινοί τόποι συναντήσεως και αποχωρισμού.

Λιμάνια προσωπικά αγαπημένα- η Σαλονίκη, ο Πειραιάς, το Μεγάλο Κάστρο της Μεσογείου, η Casablanka.

Λιμάνια της ποίησης και της λογοτεχνίας- η Αλεξάνδρεια του Καβάφη, η Μασσαλία του Izzo, και το Colombo του Καββαδία.

Λιμάνια των εραστών, των μπαχαρικών και της μουσικής- η Λισαβόνα, το Αλγέρι, το Πράσινο Ακρωτήρι της Cesaria.

Λιμάνια του «μπαλέτου της εργατικής τάξης»- η Boca του Buenos Aires, και η ομάδα-σύμβολο της Καταλονίας.

Λιμάνια της φαντασίας- η Εσκοντίδα του Hugo Pratt και του Corto Maltese και ο Ιπτάμενος Ολλανδός.

Λιμάνια της φτώχειας- το Karachi των φίλων μου –σε πείσμα των νέο-ναζί της Χρυσής Αυγής- και το Μογκαντίσου.

Λιμάνια της ουτοπίας.

(Λεωνίδας, Social Waste, καλοκαίρι 2012)

4439950359_c0374e4314_o

Οι στίχοι για τη Σαλονίκη, τον Γουίλη τη Μασσαλία και τον Νάγκελ Χάρμπορ αποτελούν — προφανώς- αναφορές στο έργο του Νίκου Καββαδία

———————————————————————————————————— (περισσότερα…)


Ο μαύρος γάτος

100_5369

Το διήγημα τρόμου του Πόε ταυτίζεται πολύ με τη μεγάλη του αδυναμία: το ποτό. Ο Μαύρος Γάτος είναι το παραλήρημα ενός ανθρώπου που κυριαρχείται από το δαίμονα του ποτού και από μια ακατάληπτη επιθυμία της ψυχής να βλάψει η ίδια τον εαυτό της. Το διήγημα αφηγείται σε πρώτο πρόσωπο την ιστορία ενός ανθρώπου που πρόκειται να απαγχονιστεί επειδή, αν και νόμιζε ότι είχε διαπράξει τον τέλειο φόνο, το έγκλημά του αποκαλύφτηκε εξαιτίας του γάτου του. Του Μαύρου Γάτου. (περισσότερα…)


Une Saison en Enfer- Arthur Rimbaud

Kάποτε, αν ενθυμούμαι καλώς……

rimbaud-par-ernestpignonernest-1

Κάποτε, αν θυμάμαι καλά, με συμπόσιο έμοιαζε η ζωή μου, όπου κάθε καρδιά ανοίχθηκε και κάθε λογής κρασί έτρεξε.

Ένα βράδυ, κάθισα την Ομορφιά στα πόδια μου  -και τη βρήκα πικρή –και τη βεβήλωσα.

Όρθωσα το ανάστημα μου ενάντια στη δικαιοσύνη. (περισσότερα…)


Cupide

 «Cupide»

Armand Amar

Nomad’s Dance (Music For Dance Classes) III

 


Παιδιά στα όπλα !!!

Un día llegará mi oportunidad
trabajo por un mundo al que tengo que cambiar
lucho por la paz y la libertad !

A3_ZEamCEAAZ5GU

(περισσότερα…)


Μην αφήσεις αυτό που σε τρώει να χορτάσει……

Ήτανε χινόπωρο π’ αντάμωσα
ώριο παλληκάρι και το λάβωσα
σε πολέμου μπόρα και κακή μαλιά
κι είχ’ η γης στρωσίδι κάμει με κορμιά
κι ήβγαιν’ απ’ τ’ αχείλι το βερτζί μιλιά
που μου μαχαιρώνει χρόνια την καρδιά
(περισσότερα…)


Α ρε σύντροφε….

600full-katerina-gogou

Μισθωτή εργασία-κεφάλαιο
ο ιμπεριαλισμός ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού
η προδομένη επανάσταση
α, ρε σύντροφε πόσο μας λείπεις…
Ο καιρός σκουλήκιασε
πυρηνικές δοκιμές, λαϊκά μέτωπα, μπορντέλα
(πάει και η Πορτογαλία)
υπερπαραγωγές των καθολικών και της μαφίας
γίνανε πολυεθνικές, δεν μας αφήνουν ν’αγαπήσουμε
σύντροφε.
Χαφιέδες ανεβαίνουν τα σκαλιά μας
σκυλιά στα γήπεδα, μπορούν όποτε γουστάρουν
να μας κατεβάσουν το βρακί να μας πηδήξουν
ειρηνική συνύπαρξη και σοσιαλισμός σε μιά χώρα
α, ρε σύντροφε νά’ξερες τι βαρύ φορτίο κουβαλάμε…
Οι δίκες της Μόσχας, κανένας δεν άντεξε
έμεινες ολομόναχος
κι ο κόσμος ήτανε κουρασμένος, κει πάνω χτυπήσανε.
Τα ξέρεις, τι να σου πω.
Κι έπειτα συνεργαστήκανε. Τα ξέρεις, τι να σου πω.
Στην Κίνα, Γενάρης του 77, σφάζουν εργάτες,
κι αυτό φτάνει εδώ σαν ποίημα του Μάο
(τα πρόσωπα πάλι λένε φταίνε) α, ρε σύντροφε
γιατί δεν πρόσεχες πιό πολύ;
Εδώ τα ίδια. Κρύβονται στο καβούκι τους οι άνθρωποι.
Τα ΚΚ είναι 2 και χιλιάδες οι ερμαφρόδιτοι «επαναστάτες».
Έτσι και λίγο φανείς μπόσικος, πέρασες απέναντι.
Μη νοιάζεσαι όμως. Θα τα καταφέρουμε.
Μόνο να, καμμιά φορά κουράζομαι εγώ,
δεν έχω και δουλειά, με πιάνει το παράπονο καληώρα,
κι είναι τότε που λείπεις πιο πολύ,
τότε που σε «μαλώνω» γιατί δεν πρόσεχες
και που δεν ντρέπομαι να κλάψω
και να γράφω ποιήματα
σύντροφε που δεν πρόδωσες
ζούμε τη βαρβαρότητα.

Κατερίνα Γώγου – » Τρία κλίκ Αριστερά» (περισσότερα…)


Άτιτλο

«Είναι τόσο κρίμα για τα άσπρα διάφανα κρίνα να είναι τόσο χλωμά»

4fed01c2ecc4e80001000330 (περισσότερα…)


Μαριούς Ζακόμπ

Στην αυγή του 20ού αιώνα ο Μαριούς Ζακόμπ ηγείται μιας ομάδας ένοπλων ιλλεγκαλιστών αρχικά βασισμένων στο Παρίσι, αν και οι δραστηριότητές τους τελικά εξαπλώθηκαν σε ολόκληρη τη Γαλλία. Μερικές από τις πιο κερδοφόρες διαρρήξεις τους: ο καθεδρικός ναός της Τουρ, το μέγαρο ενός ναυάρχου στο Σερμπούρ, το σπίτι ενός δικαστή στο Λε Μαν και ένα εργοστάσιο κοσμημάτων στην οδό Κενκαμπουά, στο Παρίσι. Άφηνε σημειώματα με την υπογραφή «Αττίλας», κατηγορώντας τους ιδιοκτήτες για τον υπερβολικό πλούτο τους και καμιά φορά έβαζε φωτιά στα μέγαρα που λήστευε. Ο Ζακόμπ ισχυρίστηκε ότι είχε λάβει μέρος σε 106 ληστείες, και στα 1903 η ομάδα του σκότωσε έναν μπάτσο και τραυμάτισε άλλον έναν σε μια μάχη στο Αμπεβίλ. Συννελήφθη 18 μήνες αργότερα και δικάστηκε στα 1905. Κρίθηκε ένοχος για 156 διαρρήξεις και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη. Φυλακίστηκε στο Νησί του Διαβόλου, στη Γαλλική Γουϊάνα, όπου ο διευθυντής τον χαρακτήρισε ως τον πιο επικίνδυνο κρατούμενο που υπήρξε ποτέ. Επιχείρησε να δραπετεύσει 17 φορές και πέρασε 5 χρόνια στην απομόνωση, τα 2 από αυτά αλυσοδεμένος. Το ακόλουθο αρχικά δημοσιεύτηκε στο “Balai Social” τον Απρίλιο του 1905.

marius_jacoba

(περισσότερα…)


Saturday Night Blues Live

bmxbixbg_guitar-1

(περισσότερα…)


Disturb the silence

46088_291404174315410_1412746467_n

In restless dreams I walked alone
Narrow streets of cobblestone
‘Neath the halo of a street lamp
I turned my collar to the cold and damp
When my eyes were stabbed by the flash of a neon light
That split the night
And touched the sound of silence

And in the naked light I saw
Ten thousand people, maybe more
People talking without speaking
People hearing without listening
People writing songs that voices never share
And no one dared
Disturb the sound of silence

      Paul Simon Sound Of Silence


High Hopes

Encumbered forever by desire and ambition
There’s a hunger still unsatisfied
Our weary eyes still stray to the horizon
Though down this road we’ve been so many times
The grass was greener
The light was brighter
The taste was sweeter
The nights of wonder
With friends surrounded
The dawn mist glowing
The water flowing
The endless river

Forever and ever


Saturday Night Live II

537503_258235010971530_2116886079_n (περισσότερα…)


Τα Κοινωνικά Κέντρα στην Ιταλία

Απο το βιβλίο  της Naomi Klein “Φράχτες και Παράθυρα”(Αϊ στο διάολο, ΔΝΤ).

Σε ανακτημένες αποθήκες ανοίγονται παράθυρα στην Δημοκρατία.

Ιούνιος 2001                                    

Μια γυναίκα με μακριά καστανά μαλλιά και φωνή βραχνή απο το τσιγάρο ρώτησε μέσω ενός διερμηνέα: “Πώς σας φαίνεται αυτό το μέρος; Ως ένα άσχημο γκέτο ή κάτι όμορφο;”

att_798677_0 (περισσότερα…)


«Απροσάρμοστοι»

«Νάμαστε απροσάρμοστοι, να η μεγάλη αρετή μας. Να μη βολευόμαστε, νάμαστε ανυπόμονοι, σκληροί, γιομάτοι ανησυχία και πίστη, να θέμε το αδύνατο -σαν τους ερωτευμένους. Να ξέρουμε πως ό,τι λένε σήμερα δικαιοσύνη είναι οργανωμένη αδικία κι ό,τι λένε ηθική είναι η βολική, ταπεινή συνεννόηση των άναντρων.»

Ν. Καζαντζάκης

anakatalipsi villas (περισσότερα…)


Dance of the Bad Angel

What a journey, so hard to describeYour harbour so small the ocean so wideSpin the wheel, spin the wheelGo wherever she spinsSurrender to this wave that's rolling inHoming fingers Starting to digRaising expectations Lifting the lidThere's a show going downGoing deeper withinI long to lose myselfInside your skinWhat a feeling under the starsMy body's rotating from Venus through MarsThere's a war going onBetween my head and my heartI wonder how they grewSo far apartI'm so shaken, about to explodeThe myth of kissing princes is they turn into toadsThere's a war going onBetween the sun and the moonBefore they come to terms, we'll be consumed

What a journey, so hard to describe
Your harbour so small the ocean so wide (περισσότερα…)


Artact Qc

o ArtactQc ζωγραφίζει.

Με την βοήθεια του Photoshop αποτυπώνει την πολιτική κατάσταση στο Québec του Καναδά και αφιερώνει το εργο του στον αγώνα κατα του νεο-φιλελευθερισμού που “ροκανίζει” την κοινωνία. Οι εικόνες φυσικά θα μπορούσαν να μιλούν για κάθε γωνιά του πλανήτη, μιας και ο αυταρχισμός και η καταστολή ειναι παντού το ίδιο.

La-Bravoure

Πολιτική και πολιτικοί, καταστολή,βία,κατευθυνόμενα ΜΜΕ, επιχειρηματίες, εργατες  και αίμα. (περισσότερα…)


Schiavi (σκλάβοι)

Il Galeone (Σκλάβοι στα όπλα)

Από πηγές στα ιταλικά και στα αγγλικά το τραγούδι αυτό μάλλον γράφτηκε στη φυλακή Fossombrone το 1967 από τον Belgrado Pedrini, αναρχικό και αντιφασίστα, φίλο του Μαλατέστα σε νεαρή ηλικία. Ο αρχικός τίτλος του ποιήματος ήταν Schiavi (σκλάβοι) και όταν αργότερα μελοποιήθηκε άλλαξε τίτλο σε Il Galeone (Η γαλέρα).

557484_4398818139648_228972700_n

(περισσότερα…)