δαγκανίδια άνευ λόγου ….

1919:To κόκκινο Clydeside

Απο την Αιχμή

Η απεργία για το 40ωρο υπό την ηγεσία της Επιτροπής Εργαζομένων του Κλάιντ ήταν η πιο ριζοσπαστική απεργία που έχει δει το Clydeside τόσο στις τακτικές όσο και στα αιτήματά της.

Οι στόχοι της απεργίας ήταν εμφανώς πολιτικοί· ήταν να εξασφαλίσουν τη μείωση των εβδομαδιαίων ωρών εργασίας σε 40 προκειμένου οι αποστρατευμένοι στρατιώτες να μπορούν να βρουν απασχόληση, και να σταματήσει η επανεμφάνιση ενός αποθεματικού ανέργων, διατηρώντας έτσι τη δύναμη της εργασίας ενάντια στο κεφάλαιο.

Οι ηγέτες της Επιτροπής Εργαζομένων του Κλάιντ (CWC) είχαν απορρίψει μια εθνική συμφωνία διαπραγμάτευσης για το 47ωρο τη βδομάδα που είχε συναφθεί μεταξύ των εργοδοτών των μηχανικών και εκπροσώπων των μηχανικών και των ναυπηγικών συνδικαλιστικών οργανώσεων. Η CWC είχε επίσης κερδίσει ευρεία υποστήριξη μεταξύ των εργαζομένων και άλλων σημαντικών συνδικαλιστικών φορέων της περιοχής Clydeside για τα αιτήματά τους για 40ωρη εργασία τη βδομάδα.

Αρχικά οι εργοδότες του Clydeside ήταν αδιάφοροι για την απεργία, η αίσθηση ήταν ότι η απεργία ήταν το αποτέλεσμα μιας διαμάχης μεταξύ των επίσημων και ανεπίσημων ηγετών των συνδικαλιστικών οργανώσεων και ότι αυτό είχε λίγο να κάνει με εκείνους. Τόσο οι κυβερνητικοί όσο και οι εμπορικοί εκπρόσωποι ήταν επίσης αρχικά αδιάφοροι, θεωρώντας ότι χωρίς κρατική υποστήριξη η απεργία γρήγορα θα ξέφτιζε.

Αυτές οι θέσεις θα άλλαζαν δραματικά τέσσερις μέρες κατά τη διάρκεια της απεργίας. Έως τις 30 Ιανουαρίου 1919, 40.000 εργαζόμενοι στις βιομηχανίες και τα ναυπηγεία του Clydeside συμμετείχαν στην απεργία. Επιπλέον οι εργαζόμενοι στην ηλεκτρική ενέργεια στη Γλασκώβη συμμετείχαν στην απεργία σε ένδειξη συμπαράστασης, όπως είχαν κάνει και 36.000 ανθρακωρύχοι στα ανθρακωρυχεία του Λαναρκσάιρ και Στιρλινγκσάιρ. Έχει αναφερθεί ότι κατά την πρώτη βδομάδα της απεργίας ούτε μια εμπορική ένωση στο Clydeside δεν έμεινε ανεπηρέαστη από τις απεργιακές κινητοποιήσεις. Η ταχεία εξάπλωση της απεργίας αποδόθηκε στη μεγάλης κλίμακας ανάπτυξη γρήγορων απεργοφυλάκων από την CWC, που έγιναν σε μεγάλο βαθμό από απολυμένους φαντάρους.

Στις 29 Ιανουαρίου 1919, ύστερα από έναν αγώνα απεργιών στη Γλασκώβη και μια πορεία στην Πλατεία Γεωργίου, μια αντιπροσωπεία από την CWC κατάφερε να εξασφαλίσει μια συνάντηση με τον Κοσμήτορα της Γλασκώβης. Στη συνάντηση αυτή οι ηγέτες της απεργίας ζήτησαν από τον Κοσμήτορα να ζητήσει από το Συμβούλιο να υποχρεώνει τους εργοδότες να παρέχουν στους εργαζόμενους 40-ωρη βδομάδα. Ο Κοσμήτορας ήταν ανίκανος ή απρόθυμος να δώσει στους αντιπροσώπους μια απάντηση στο αίτημά τους χωρίς να συμβουλευτεί τους συναδέλφους, και τους ζήτησε να επιστρέψουν στις 31 Ιανουαρίου οπόταν θα τους διαβεβαίωνε ότι θα ήταν σε θέση να τους δώσει μια απάντηση.

Η μάχη της Πλατείας Γεωργίου (Ματωμένη Παρασκευή) 1919
Την Παρασκευή 31 Ιανουαρίου 1919 πάνω από 60.000 διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στην Πλατεία Γεωργίου για να υποστηρίξουν την απεργία για το 40ωρο και να ακούσουν την απάντηση του Κοσμήτορα στο αίτημα των εργαζομένων για 40 ώρες τη βδομάδα. Ενώ η αντιπροσωπεία βρισκόταν στο κτίριο η αστυνομία επιτέθηκε απρόκλητα εναντίον των διαδηλωτών, πέφτοντας σε άοπλους άνδρες και γυναίκες με τα γκλομπ της. Οι διαδηλωτές, με τους πρώην φαντάρους μπροστά, γρήγορα ανταπέδωσαν με γροθιές, κάγκελα από σίδερο και σπασμένα μπουκάλια, και έτρεψαν την αστυνομία σε υποχώρηση.

Στο άκουσμα των ήχων από την πλατεία οι ηγέτες της απεργίας, που είχαν συναντηθεί με τον Κοσμήτορα, έσπευσαν έξω για να αποκαταστήσουν την τάξη. Ένας από τους ηγέτες της, ο Ντέιβιντ Κίρκγουντ, έπεσε στο έδαφος από γκλομπ της αστυνομίας, και μαζί με τον Ουίλιαμ Γκάλαχερ συνελήφθη από την αστυνομία.

Ύστερα από την αρχική αντιπαράθεση μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας στην Πλατεία Γεωργίου, περαιτέρω μάχες συνεχίστηκαν μέσα και γύρω από τους δρόμους του κέντρου της πόλης για πολλές ώρες αργότερα. Η περιοχή Τάουνχεντ της πόλης και της Γκλάσκοβ Γκριν, όπου πολλοί από τους διαδηλωτές είχαν συγκεντρωθεί ύστερα από την αρχική επίθεση της αστυνομίας, ήταν οι σκηνές της μάχης ανάμεσα στην αστυνομία και τους διαδηλωτές.

Σαν άμεσο επακόλουθο της ‘Ματωμένης Παρασκευής’, όπως έγινε γνωστή, άλλοι ηγέτες της Επιτροπής Εργαζομένων του Κλάιντ συνελήφθησαν επίσης, συμπεριλαμβανομένων των Εμάνουελ Σίνγουελ, Χάρι Χόπκινς και Τζορτζ Έντμπουρι.

Η κυβέρνηση ανησυχούσε για τη μαχητικότητα των βιομηχανικών και η επαναστατική πολιτική δράση στη Γλασκώβη έφτασε σε νέα ύψη ύστερα από τα γεγονότα της 31ης Ιανουαρίου 1919. Οι φόβοι στην κυβέρνηση για μια επανάσταση των εργατών στη Γλασκώβη οδήγησε στην ανάπτυξη στρατευμάτων και τανκς στην πόλη.

Περίπου 10.000 Αγγλικά στρατεύματα συνολικά εστάλησαν στη Γλασκώβη σαν άμεσο επακόλουθο της Μάχης της Πλατείας Γεωργίου. Αυτό ήταν κάτι λιγότερο από ένα πλήρες τάγμα Σκωτσέζων στρατιωτών που βρισκόντουσαν στο στρατόπεδο του Μαίρηχιλ στη Γλασκώβη την περίοδο εκείνη. Κανένα Σκωτσέζικο στράτευμα δεν παρατάχθηκε, με την κυβέρνηση να φοβάται ότι συνάδελφοί τους Σκωτσέζοι, στρατιώτες ή άλλοι, θα πήγαιναν από την πλευρά των εργαζομένων αν μια επαναστατική κατάσταση αναπτυσσόταν στη Γλασκώβη.

Στις 10 Φεβρουαρίου 1919 η απεργία για 40-ώρες ανακλήθηκε από τη Συντονιστική Απεργιακή Επιτροπή. Παρόλο που δεν πέτυχαν το δεδηλωμένο στόχο τους για 40-ώρες εργασίας τη βδομάδα, οι μηχανικοί απεργοί και οι απεργοί από τα ναυπηγεία επέστρεψαν στην εργασία τους έχοντας τουλάχιστον διαπραγματευτεί μια συμφωνία που τους εγγυόταν 47ωρη εργασία τη βδομάδα· 10 ώρες λιγότερο απ’ ό,τι εργάζονταν πριν από την απεργία.

Mετάφρ. aixmi

===================================================================================

Μανικάκος

http://wp.me/p1pa1c-fMg

 

Advertisements

10 Σχόλια

  1. Capybara

    Έχεις αρχίσει να γίνεσαι ο ιστορικός του μπλογκ, σαν τον Μπουλά στο «Ας περιμένουν οι γυναίκες» (=ο Παπαρρηγόπουλος του κινήματος).

    🙂 😀

    31/01/2012 στο 10:29

    • μανικακος

      αμα μου πεις οτι η μανα μου ψηφιζει νεα δημοκρατια θα χτυπησω το κεφαλι μου στη γωνια της οθόνης…..

      31/01/2012 στο 10:30

  2. pacifist

    οι γνωστοι προβοκατορες τραγιασκοφοροι!!!

    31/01/2012 στο 10:40

  3. pasokoi kai neodhmokrates gamhmenoi

    http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1372231

    31/01/2012 στο 11:43

  4. carlos

    άσχετο αλλά καλό θα ταν να ανεβάσει κάποιος ένα άρθρο για την πορεία στις 4/2..https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1372047

    31/01/2012 στο 15:55

  5. no use for a name

    πλατεία μοναστηρακίου….metal…μήπως εννοείται αυτό???

    ΣΟ άστο για λίγο να το δούνε και μετά σβήστο.

    31/01/2012 στο 17:33

  6. no use for a name

    Πάντως το Glasgow Green που είναι το πάρκο στο οποίο κατέληξαν οι διαδηλωτές μετά τα «riots» στην κεντρική George Square,φαίνεται πως ήταν ο συνήθης τόπος συγκεντρώσεων και διαδηλώσεων στη Γλασκώβη της εποχής.Δεν είναι τυχαίο το ότι εκεί υπάρχει ένα κτίριο που λέγεται People’s Palace όπου ο επισκέπτης έχει τη δυνατότητα να μάθει πολλά για την κοινωνική ιστορία της πόλης με τους πολλούς εργατικούς αγώνες και τις συχνά σκληρές απεργίες.
    Το βιντεάκι από το 3:23 και μετά είναι για το θέμα μας

    Πάντως αν μιλήσεις με τους Σκώτους,μάλλον θα σου πούνε με κάποια περηφάνεια πως οι Άγγλοι αναγκάστηκαν να ανεβάσουνε δικά τους υπεράριθμα στρατεύματα στο βορρά επειδή ήταν σχεδόν σίγουροι πως το στράτευμα των Σκωτσέζων που υπήρχε σε περιοχή πολύ κοντά στα γεγονότα, σε περίπτωση που έπαιρνε διαταγές να επέμβει,πιθανότατα θα πήγαινε με την πλευρά των διαδηλωτών…

    31/01/2012 στο 18:04

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s