δαγκανίδια άνευ λόγου ….

La RⒶGE

ο καθενας λοιπον κανει οτι του αναλογει
ετσι οι γιαγιαδες στ’ονομα τ’αναψανε κερι κ’εγω
μ’εβλαβεια στο μπουκαλι στερεωσα στουπι
απο τα πρωτα που φυγαν κ’ηταν μεγαλη μου τιμη
οσο για σενα που απο την πρωτη στιγμη σε βρηκα θεατη
πιστο στην καταναλωση, εχθρο για την ζωη
που ολο αυτο το μεσα ξεσπασμα το βρηκες λογικο
μα αγανακτησες που κρατησε λιγακι παραπανω
κοιτα …τα δαχτυλα μου… τα γαντια μου σκισμενα
μα και παλι δεν θα νιωσεις πως περνουσε καθε μερα
φωτισμενα προσωπ’ αγνωστα-γνωστα με την φωτια
συμμαχο,αντιδοτο,οπλο και συντροφια
και αφου απεφυγες τα χημικα και τουτη και τουτη την φορα
κατι που καιγεται κοντα μυρισε αφυπνιστικα
κι ετσι σ’αναγκασα,σε κερδισα σου ανοιξα τ’αυτια
σ’εκανα να με φοβιθεις κι ετσι με πηρες σοβαρα
κι ετσι βρεθηκες σε μερη που δεν ειχες φανταστει΄
κατειλλημενα δημαρχεια ξεπηδησαν εδω κ’εκει
κατειλλημενη ΓΣΕΕ, κατειλλημενη καθε σχολη
εξεργεμενες πιρουετες στη δικια μας λυρικη
που ησουν λοιπον αυτες τις μερες που καλλιτεχνες ηταν ολοι οι δρομοι
θεατρα καταμεστα τρελαθηκε η πολη
εισαι απ’αυτους που απ’ενα εγχρωμο εξωστη θα με δουν
κι ολα τ’αλλα που μου λες μπορουν να παν να γαμηθουν


Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s