δαγκανίδια άνευ λόγου ….

ΜΑΤ οι κρανοφόροι

Ένα βιβλίο που δεν κυκλοφόρησε ποτέ

περίληψη απο το blog ανάγνωση

διαβαστε εδω: Χρήστος Μπρατάκος – ΜΑΤ, οι κρανοφόροι

Το βιβλίο συζητήθηκε στη δεκαετία του ’80. Είναι η προσωπική μαρτυρία του συγγραφέα για τη θητεία του στην αστυνομία και κυρίως στο νεοσύστατο, τότε, σώμα των Μονάδων Αποκατάστασης Τάξης.

Ο νεαρός Χρήστος «αρπάζει» την ευκαιρία και με τη βοήθεια του οικογενειακού περιβάλλοντος εντάσσεται στις τάξεις της αστυνομίας. Είμαστε στο 1974, μεταπολίτευση. Η φίλη του Χρήστου έχει τις αντιρρήσεις της. «Χρήστο, η αστυνομία δεν είναι τυχαίο επάγγελμα, στο ξαναλέω… θα σου αλλάξει τη ζωή». «Σιγά…. σιγά, φόρα πήρες. πού βρισκόμαστε, στο Μεσαίωνα; Επειδή δείρανε παλιά το γέρο σου γιατί ήτανε κομμούνι στην αστυνομία το πήραμε σχοινί – κορδόνι μέχρι τώρα πέφτει ξύλο;» (σελ. 13)

Παράλληλα παρακολουθούμε και την ιστορία του Μίμη, που από την επαρχία θα βρεθεί και αυτός στην αστυνομία και στην Αθήνα. Κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης τους στη σχολή θα γίνουν φίλοι και θα ακούν μαζί τις συμβουλές των ανωτέρων τους. «Όταν βγαίνετε από τη σχολή στον έξω κόσμο, να είσαστε κόσμιοι. Πρέπει να το καταλάβετε ότι είσαστε οι αυριανοί αστυφύλακες. Να προσέχετε με ποιους κάνετε παρέα. Η Αθήνα δεν είναι σαν τα χωριά σας. Μακριά από πουτάνες, πούστηδες και κομμουνιστές». (σελ. 28) Η εκπαίδευση περιλαμβάνει και το καμάρι για το υπηρεσιακό περίστροφο που κουβαλάνε μαζί τους στις εξόδους. «Αισθάνονται όλοι συμπρωταγωνιστές του Αλαίν Ντελόν, στο έργο ‘‘για το τομάρι ενός μπάτσου’’». (σελ. 29)

Η απόσταση που χωρίζει το Χρήστο από τον παλιό του εαυτό είναι ήδη φανερή στη συνάντησή του με την πρώην φίλη του. Της τηλεφωνεί αυτός. «… την πεθύμησα, έχω και ανάγκη από μια καλή συζήτηση, γιατί μέσα στη σχολή όλο μαλακίες συζητάμε». (σελ. 30) Η κουβέντα τους αποδεικνύει ότι το χάσμα είναι αγεφύρωτο. «Τρεις μήνες έχεις εκεί μέσα και έγινες ίδιος μ’ αυτούς» (σελ. 32) του απαντά η Έλενα.

Η εκπαίδευση, και κυρίως η άτυπη, συνεχίζεται με το περίστροφο πάντα να αποτελεί το καμάρι. Παρακολουθούμε μια έξοδο για διασκέδαση σε λαϊκό κέντρο. «Γρίβα σε θέλει ο βασιλιάς. Παραγγελιά! …. Στην πίστα, Μυτιληνιός, Λαμιώτης, Κουτσός, πιασμένοι σύρουν το χορό. Από τα σακάκια τους ξεχωρίζουν τα μεγάλα Σμιθ Γουένσον, μπηγμένα στην πίσω τσέπη γιατί δεν έχουν θήκη». (σελ. 34)

Στην σελίδα 39 η ίδρυση της νέας υπηρεσίας, των ΜΑΤ, αναγγέλλεται στους εκπαιδευόμενους και σε αυτήν τελικά θα επιλεχθούν όλοι. Ο Χρήστος «ακολουθεί» αλλά ήδη μέσα του φαίνεται να λειτουργούν και άλλες σκέψεις. Συγκρούεται λεκτικά με τον αδελφό του που βλέπει τη μεταμόρφωσή του.

Από τη σχολή στο Τμήμα Τάξης. Τα περιστατικά που ζει οξύνουν μέσα του τις αντιθέσεις που βιώνει. Η ελαστική συνείδηση φαίνεται να έχει όρια. Προσφέρει καφέδες σε νεαρούς που πιάστηκαν  για παράνομο ραδιοφωνικό σταθμό, «Γιατί ρε παιδιά δεν τους λέτε που είναι ο σταθμός; Αυτοί δε θα πάψουν να σας βαράνε μέχρι να το μάθουν» και δέχεται την οργή των ανωτέρων, «Ρε μαλακισμένο, πρόσφερες καφέδες στα κλεφτρόνια που δε μαρτυράνε;» (σελ. 56) και με το Μίμη συζητούν, «Α! Ξέχασα όταν τους βαράγανε το βράδυ τους έλεγαν  – Είσαστε κομμούνια και οργανωμένοι, σας έχουμε δει σε διαδηλώσεις και κάτι τέτοια. Αυτοί ορκίζονταν στην μάνα τους ότι δεν είναι αναμιγμένοι πουθενά. – Πω! πω! τι γίνεται ρε Μίμη. Δηλαδή οι ασφαλίτες δικάσανε, καταδικάσανε και εκτελέσανε. – Αυτά να τα βλέπεις εσύ ρε μαλάκα που έκανες τον πονηρό στη σχολή, περί Δημοκρατίας». (σελ. 59) Τα ΜΑΤ μοιάζουν διέξοδος για το Χρήστο «Αργούν να γίνουν και τα ΜΑΤ για να φύγουμε από δω». (σελ. 59)

Η εκπαίδευση των ΜΑΤ περιλαμβάνει τρέξιμο, σκοποβολή, εκμάθηση της εξάρτυσης και συνθήκες δακρυγόνων και «μάχης». Η υπηρεσία στα ΜΑΤ γίνεται με οκτάωρα σε διάφορα καίρια σημεία της Αθήνας. Πλησιάζει η επέτειος του Πολυτεχνείου 1976. Οι αστυφύλακες παρακολουθούν ανάλογη εκπομπή για τα γεγονότα. «–  Έλα ρε ψηλέ, δέκα φορές την έχουμε δει τη μαλακία στην τηλεόραση, δεν τη βαρέθηκες. – Ρε Μίμη, άραγες αυτός ο νεαρός στην πύλη σκοτώθηκε; – Μπα αυτοί είναι τσακάλια και μετά αφού είδε το τανκ, ο μαλάκας τι τόπαιζε ήρωας;» (σελ. 70)

Η ανάγνωση του βιβλίου δε μπορεί να υποκατασταθεί από την παρουσίασή του εδώ. Η αξία του δε βρίσκεται στις λογοτεχνικές αρετές του για τις οποίες πολλές ενστάσεις θα είχε κάποιος. Η αξία του παραμένει μοναδική ως προσωπικής μαρτυρίας.

Η εκπαίδευση, τα οκτάωρα, τα γήπεδα, η «προσωπική» ζωή, οι συζητήσεις μεταξύ των αστυφυλάκων, οι ασκήσεις ετοιμότητας, οι κλούβες, η αναμονή μέσα στις κλούβες, η σωματική εξάντληση, η αντιμετώπιση από τους ανώτερους, το ξύλο, ο υπερβάλλων ζήλος, η διοίκηση και η συνείδηση του Μίμη της οποίας η ελαστικότητα έχει τα όριά της. Όλα αυτά διαγράφονται πίσω από τις γραμμές του κειμένου. Παρακολουθούμε τη σκέψη του συγγραφέα στη σελ. 101. «Η πολιτεία έχει δώσει στο αστυνομικό όργανο όπλο και εξουσία που συνήθως γίνεται ‘‘εξουσία’’ για εκτόνωση του οργάνου. Με θλιβερά και πολύ επιζήμια αποτελέσματα, σε βάρος του λαού όπως ξυλοδαρμοί στους δρόμους σε νεαρούς που αντιμίλησαν, σ’  αυτούς που έφεραν για εξακρίβωση στο τμήμα ή σ’  αυτούς που πιάσανε σε λέσχες, σ’  αυτούς που πιάσανε με μηχανάκια. Και εύκολα υπάρχει η δικαιολογία: Αυτοί είναι αλήτες, θέλουνε ξύλο. Λάθος, είναι απλώς νεολαία με τα δικά της ξεσπάσματα».

Φτάνουμε στο Νοέμβριο 1980. Τα γεγονότα αυτού του μήνα είναι γνωστά, το ενδιαφέρον τους εδώ βρίσκεται πάντα στην οπτική που καταγράφονται από έναν αστυφύλακα των ΜΑΤ. Οι πρωτοσέλιδοι τίτλοι: «Μία νεκρή, ένας βαριά και δεκάδες τραυματίες» Και «Ο Χρήστος πάνω σ’  ένα άδειο γραφείο συμπληρώνει μια κόλα διαγωνισμού: ‘‘Λαμβάνω την τιμή να παρακαλέσω υμάς όπως ευαρεστούμενοι μοι δεχθείτε την παραίτησίν μου’’».

===================================================================================

μανικάκος

http://wp.me/p1pa1c-efn

Advertisements

25 Σχόλια

  1. Θα διαβαστεί…

    16/11/2011 στο 12:13

  2. το διαβασα πριν 2-3 χρόνια, καλή μαρτυρία εκ των έσω για το πως χτίστηκε απο την αρχή στα ΜΑΤ το κλίμα πόρωσης, το πολεμικό κλίμα σε κάθε διαδηλωση που συμπυκνώνεται στη φραση «μην κοιτας ποιοι είναι και τι ζητούν, είναι οι απέναντι»

    16/11/2011 στο 12:17

  3. καριων

    Πω πω τι ειπες τωρα.Το εψαχνα χρονια και δεν υπηρχε πουθενα.Τα ωραια του ιντερνετ…

    16/11/2011 στο 13:40

  4. Back Door Man

    Το «Ένα βιβλίο που δεν κυκλοφόρησε ποτέ» δεν το πολυέπιασα αλλά τέλoς πάντων… 😛

    16/11/2011 στο 14:53

    • μανικακος

      «το βιβλιο γραφτηκε το 1982 αλλα δεν κυκλοφορησε για διαφορους λογους¨»…λέει στην εισαγωγή…..

      16/11/2011 στο 15:16

      • Back Door Man

        Εγώ τότε γιατί το εχω; 🙂

        16/11/2011 στο 17:37

        • μανικακος

          ρε,θες να αρχισουμε καυγαδες?
          δε το εχεις….κανεις λαθος!!!!!!!

          16/11/2011 στο 17:40

          • Spin

            άστον ρε είναι μάγκας ο BDM έχει και το νεκρονόμικον 😛

            16/11/2011 στο 17:46

            • μανικακος

              κι εγω το εχω….σιγα το βιβλιο….
              ασε που ειναι γραμμενο στα ακαταλαβιστικα…….

              16/11/2011 στο 17:57

            • Spin

              έχε χάρη που χω δουλειές . Θα επιστρέψω να το κάψουμε όμως 🙂

              Και για να μη λέτε ότι μόνο τρολάρω…έχει γράψει ακόμα ένα βιβλίο ο Μπρατάκος ή κάνω λάθος????

              16/11/2011 στο 17:59

              • μανικακος

                μα ουτε το πρωτο εγραψε!!!!!!

                😀

                16/11/2011 στο 18:00

            • Back Door Man

              To νεκρονόμικον δεν το εχω αλλά τα απάντα Λαβκραφτ τα εχω, μα τον Κθούλου 😛

              16/11/2011 στο 18:14

              • μανικακος

                «απάντα Λάβκραφτ»….. στο τηλεφωνο? 😀 😀 😀 😀

                16/11/2011 στο 18:16

            • Back Door Man

              Η ειρωνία κομμένη για το παράτονο γιατι θα αμολήσω τον Spin…

              16/11/2011 στο 18:34

            • Spin

              BDM και τι μαι γω ρε πορδή? 😛

              17/11/2011 στο 00:07

            • Back Door Man

              Τρολόσκυλο 😛

              17/11/2011 στο 01:54

            • Spin

              ξαμόλησε με να φάω τους οχτρούς 😀

              17/11/2011 στο 02:10

              • μανικακος

                πηγαινε κοιμησου ρε…
                θα κουτουλας τσοι μπατσοι αυριο…..

                17/11/2011 στο 02:25

        • Το βιβλίο που έχεις έχει την ίδια εισαγωγή;;; (ειλικρινής απορία) 🙂

          16/11/2011 στο 17:56

          • Spin

            Μα δεν το χει…

            16/11/2011 στο 17:57

          • Back Door Man

            Eχω αυτή την εκδοση με εισαγωγή Ραφαηλιδη

            16/11/2011 στο 18:15

            • Πολλές φόρες έχουν και την εισαγωγή του αρχικού βιβλίου… 🙂

              16/11/2011 στο 18:21

  5. Rap

    Εδώ το λινκ για κατέβασμα του βιβλίου από τον black tracker:

    http://www.black-tracker.gr/details.php?id=49&searched=%CE%BC%CE%B1%CF%84+%CE%BF%CE%B9+%CE%BA%CF%81%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CF%86%CF%8C%CF%81%CE%BF%CE%B9

    16/11/2011 στο 15:09

  6. alikon6

    Κι εγώ το έχω κι ας μην εκδόθηκε ποτέ…

    18/11/2011 στο 17:37

  7. Όλοι οι παλιοί το έχουμε. Όταν κυκλοφόρησε έγινε best seller και ήταν «must» σε όλο τον αναρχικό και αριστερίστικο χώρο. Πρέπει να’κανε 2η έκδοση πριν κλείσει καν μήνας τότε. Από που ξεκίνησε αυτή η μυθολογία της μη έκδοσης του;

    19/11/2011 στο 13:33

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s