δαγκανίδια άνευ λόγου ….

Archive for Οκτώβριος, 2011

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

απο το Altherthess

Σαν σήμερα στις 30 Οκτωβρίου του 1988 σε ηλικία 66 ετών, πέθανε ο Τάσος Λειβαδίτης, ο μεγάλος ποιητής που θεωρήθηκε για την εποχή του ανατρεπτικός και «αναρχικός». Τα έργα του σηματοδότησαν ολόκληρη την αποκαλούμενη πρώτη μεταπολεμική γενιά των Ελλήνων ποιητών.

Γόνος του Λύσανδρου Λειβαδίτη και της Βασιλικής Kοντοπούλου, ο Τάσος Λειβαδίτης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Το 1940 εγγράφεται στη Νομική Σχολή του Πανεπιστήμιου της Αθήνας, όμως την εγκαταλείπει γρήγορα και αφοσιώνεται στην Αντίσταση. Κατά τη διάρκεια της κατοχής οργανώνεται στην Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων, τη γνωστή σε όλους μας EΠON. Στην καρδιά της Κατοχής, το 1943, χάνει τον πατέρα του, ενώ 8 χρόνια αργότερα, το 1951, χάνει και τη μητέρα του ευρισκόμενος ο ίδιος εξόριστος στη Μακρόνησο.

Ο Λειβαδίτης υπήρξε εξόριστος από το 1947 στο Μούδρο, στη Μακρόνησο και μετά στον Αϊ Στράτη κι από’ κει στις φυλακές Χατζηκώστα στην Αθήνα, απ’ όπου αφέθηκε ελεύθερος το 1951, λόγω της έντονης πολιτικής δραστηριότητα που ανέπτυξε στο χώρο της Αριστεράς. Κατά τη διάρκεια της εξορίας του έγραψε το «Φυσάει στα σταυροδρόμια του κόσμου», το οποίο θεωρήθηκε «κήρυγμα ανατρεπτικό» και κατασχέθηκε. Τελικά, το δικαστήριο τον απάλλαξε λόγω αμφιβολιών (1955), ενώ το εν λόγω έργο του τιμήθηκε με το Πρώτο Βραβείο στο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νεολαίας της Βαρσοβίας.

Η πρώτη του ποιητική συλλογή ήταν η «Μάχη στην άκρη της νύχτας», που εκδόθηκε το 1952, ενώ η πρώτη του γνωριμία με το κοινό έγινε το 1946 μέσα από τις σελίδες του περιοδικού «Ελεύθερα Γράμματα» στο οποίο έγραφαν και πολλοί αριστεροί διανοούμενοι της εποχής. Μετά από αρκετά βιβλία που σηματοδότησαν την πρώτη φάση της καριέρας του -«την επαναστατική» σύμφωνα με τους ειδικούς- το 1972, εκδίδει το βιβλίο «Nυχτερινός επισκέπτης», που θεωρείται έναρξη της β’ φάσης του έργου του την αποκαλούμενη, «συμβολική αλληγορική».

Η τρίτη φάση της καριέρας του ονομάστηκε «υπαρξιακή» από τους κριτικούς και ξεκινά από το τέλος της β΄φάσης το 1983, μέχρι και την έκδοση του «Χειρόγραφα του Φθινοπώρου», που εκδόθηκαν το 1990, μετά δηλαδή από το θάνατό τουΣτίχοι του Τάσου Λειβαδίτη μελοποιήθηκαν από το Μίκη Θεοδωράκη και δημιουργήθηκαν αξέχαστα τραγούδια, όπως το «Βρέχει στη φτωχογειτονιά», το «Σαββατόβραδο» αλλά και το «Δραπετσώνα», που στιγμάτισαν εκτός από τις επερχόμενες γενιές, κυρίως αυτή της δεκαετίας του 60.

Ο μεγάλος αυτός ποιητής έφυγε από τη ζωή στις 30 Οκτωβρίου του 1988, σε ηλικία 66 χρονών στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο ύστερα από δυο αλλεπάλληλες εγχειρήσεις για ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής, που δυστυχώς όμως δεν απέτρεψαν το μοιραίο.

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν’ αγωνίζεσαι
για την ειρήνη και για το δίκιο.
Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις
τα χείλη σου θα ματώσουν απ’ τις φωνές.
Το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες
μα δε θα κάνεις ούτε βήμα πίσω.
Κάθε κραυγή σου θα΄ ναι μια πετριά
στα τζάμια των πολεμοκάπηλων.
Κάθε χειρονομία σου θα΄ ναι
για να γκρεμίζει την αδικία.
Δεν πρέπει ούτε στιγμή να υποχωρήσεις,
ούτε στιγμή να ξεχαστείς.
Είναι σκληρές οι μέρες που ζούμε.
Μια στιγμή αν ξεχαστείς,
αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται
στη δίνη του πολέμου,
έτσι και σταματήσεις
για μια στιγμή να ονειρευτείς
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα
θα γίνουν στάχτη απ΄ τις φωτιές.
Δεν έχεις καιρό, δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί και να πεθάνεις
για να ζήσουν οι άλλοι.
Θα πρέπει να μπορείς να θυσιάζεσαι
ένα οποιοδήποτε πρωινό.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
θα πρέπει να μπορείς να στέκεσαι
μπρος στα ντουφέκια!

——————–ο——————–

μανικάκος

http://wp.me/p1pa1c-dQs

Advertisements

Δεν έχουμε τίποτα να ζηλέψουμε

(περισσότερα…)


Όμορφη πόλη είναι μόνο η πόλη χωρίς αφεντικά

Belleville sin Patron»

Όμορφη πόλη είναι μόνο η πόλη χωρίς αφεντικά

Το ‘belleville sin patron’ είναι ένα συνεργατικό αυτοδιαχειριζόμενο καφενείο με μοναδική δομή την συνέλευση των εργαζομένων του. Δεν υπάρχουν μέτοχοι και ιδιοκτήτες, δεν υπάρχουν αφεντικά και υπάλληλοι, υπάρχουν μόνο ισότιμα, συνυπεύθυνα μέλη της εργατικής του συνέλευσης. Το εγχείρημά μας δεν αποτελεί τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από την επιλογή μας ως ανέργων και ‘επισφαλών’ απέναντι στο φάσμα της ολοκληρωτικής υποταγής στις ορέξεις των αφεντικών και της εξαθλίωσης. Ενώσαμε τις λιγοστές αποταμιεύσεις μας και μεταμορφώσαμε ένα χώρο στο κέντρο της πόλης σε ένα ευχάριστο και λειτουργικό καφέ-μπαρ-βιβλιοθήκη.

(περισσότερα…)


¡Viva México!

Στην πόλη του Λος Άντζελες, στις ΗΠΑ. Στην καρδιά της πόλης. Μεξικάνοι πρόσφυγες δίχως χαρτιά κυνηγιούνται από την αστυνομία και αγωνίζονται για να επιβιώσουν δίχως να χάσουν την ταυτότητά τους. Στην άλλη πλευρά των συνόρων, στα βουνά του νοτιοανατολικού Μεξικό, φθάνει η αυγή. Είναι η 1η Ιανουαρίου του 2006. Χιλιάδες Ζαπατίστας ετοιμάζονται να αποχαιρετήσουν τον Subcomandante Marcos. Η αποστολή του; Να ταξιδέψει όλη τη χώρα τους επόμενους 6 μήνες για να μάθει από την αντίσταση των Μεξικανών που αναζητούν ένα καλύτερο Μεξικό. Έτσι ξεκινά ένα ταξίδι που σκοπό έχει να φθάσει έως τα σύνορα με τις ΗΠΑ, στην άλλη όχθη της χώρας…

Στο ντοκιμαντέρ «VIVA MEXICO» ακολουθούν αυτή την πορεία που σκιαγραφεί τον πρόσωπο ενός «άλλου» Μεξικού, πλασμένου από τους αγαθούς και απλούς ανθρώπους, ένα πρόσωπο αρκετά διαφορετικό από αυτό που μας δείχνουν οι τηλεοπτικές οθόνες καθημερινά. Είναι ένα ταξίδι που τολμά να «κτίζει την εικόνα του λαού που πραγματικά είμαστε», όπως το εξέφρασε ο Subcomandante Marcos

Αυτή η δοκιμασία δεν είναι δίχως ρίσκο… Αποκαλύπτοντας ένα αξιοπρεπή και επαναστατικό πρόσωπο του Μεξικού, οργώνοντας τους σπόρους της εξέγερσης και της αλληλεγγύης μίας ολόκληρης χώρας, αυτό το ταξίδι είναι μία πρόκληση ενάντια σε όλους αυτούς που ελέγχουν την οικονομία της χώρας και την εικόνα της. Ότι ξεκινά σα ένα μοναχικό μουρμουρητό θα γίνει η βοή εκατοντάδων χιλιάδων φωνών: «VIVA MEXICO». Πώς θα απαντήσουν αυτοί που κατέχουν την εξουσία;

 

*το άρθρο ειναι απο τον Αγώνα της Κρήτης

—————————————————————————————————————————————————-

μανικάκος

http://wp.me/p1pa1c-dGK


Χωρίς Βαστίλη, χωρίς ανάθεμα, υπάρχει τόπος και για μένα;

του Κώστα Χαριτάκη

απο την Δραση

Ενώ υπάρχει νεκρός διαδηλωτής από την κρατική καταστολή, σήμερα το «κίνημα» μετράει τα στενά κομματικά «οφέλη» και «ζημιές» από τα γεγονότα, αντί να ξεχυθεί ξανά στο δρόμο ενάντια στο καθεστώς που δολοφονεί.
Η χθεσινή μέρα ήταν ένα μεγάλο δώρο προς την κυβέρνηση και το καθεστώς. Το μεγαλύτερο μετά τη μεταπολίτευση, σε μαζικότητα, οργή και αποφασιστικότητα, απεργιακό διήμερο αποσυντέθηκε «εκ των έσω».
Ιστορική η ευθύνη του ΚΚΕ που λειτούργησε ανοιχτά και απροκάλυπτα ως βραχίονας του κράτους, αναλαμβάνοντας με στρατιωτικό τρόπο την περιφρούρηση της Βουλής απέναντι στα πλήθη των διαδηλωτών.
Δικαιολογημένη η οργή χιλιάδων διαδηλωτών που βρέθηκαν αντιμέτωποι, αντί με τις αλυσίδες των ΜΑΤ, με τις κρανοφόρες και καδρονοφόρες διμοιρίες του ΚΚΕ.
Αλλά λαθεμένη, εγκληματική και εξίσου «εξουσιαστική» ήταν και η επίθεση με μάρμαρα και μολότοφ στην «περιφρούρηση» του ΚΚΕ και σε πλήθος κόσμου.
Απογοητευτικά αποκαλυπτική η στάση της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς που έσπευσε να συνταχθεί με το ΚΚΕ, μην τολμώντας να υπερασπιστεί την, στα λόγια, πολύτιμη «αυτοτέλειά» της.

Αυτό που εκφράστηκε χθες με δραματικό τρόπο είναι η ανεπάρκεια όλων μας (κοινοβουλευτικής και εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, αντιεξουσιαστικού χώρου, αναρχικών, αυτονομίας) να ανοίξουμε έναν πραγματικό δρόμο ανατροπής του καθεστώτος της κοινωνικής λεηλασίας.
Κι αν για την κοινοβουλευτική Αριστερά, και όσους από την αντικαπιταλιστική Αριστερά θέλουν να της μοιάσουν, η κρίση την οδηγεί να λειτουργεί απροκάλυπτα ως προστάτης του συστήματος, για τους αγωνιστές της κοινωνικής επανάστασης και της άμεσης δημοκρατίας (όπου κι αν βρίσκονται αυτοί) η πρόκληση είναι να υπερβούν στην πράξη αυτόν τον τύπο αστικής πολιτικής, δίνοντας σήμερα «δείγματα γραφής»μιας άλλης πολιτικής της χειραφέτησης και της συλλογικής δημιουργίας.
Ας σταματήσουμε να κρύβουμε τις ανεπάρκειές μας, χρησιμοποιώντας ως άλλοθι τις επιλογές και τα λάθη των άλλων.
Ας σταματήσουμε να αναπαράγουμε τους ρόλους που το θέαμα του συστήματος μας έχει μοιράσει…
Η κρίση μας ξεσκεπάζει όλους.
Ο εχθρός είναι εκεί, στην κυβέρνηση, στο κράτος, στην εκμετάλλευση και την αγορά, και πρέπει να τον στοχεύσουμε, παραμερίζοντας όχι μόνο τους τόνους των δακρυγόνων αλλά και όλο το παραπέτασμα των φετιχισμών που μας εμποδίζουν να τον πετύχουμε.
—————————————————————————————————————————————————
μανικάκος

http://wp.me/p1pa1c-dzo


Πειθαρχία τέλος – Ζωή Μαγική

(περισσότερα…)


Η εξέγερση στις Αστούριες

* Πάρθηκε από την ιστοσελίδα της libcom.org Ελληνική μετάφραση «ούτε θεός-ούτε αφέντης», 7 Γενάρη 2008. Δημοσιεύεται και στο http://ngnm.vrahokipos.net

Μια σύντομη μελέτη-παρουσίαση της εξέγερσης των ανθρακωρύχων στις Αστούριες της Ισπανίας το 1934. Αρχίζοντας ως μέρος μιας πανεθνικής γενικής απεργίας, η εξέγερση εξελίχθηκε σε μια από πιο εκτεταμένες εξεγέρσεις στην προεπαναστατική περίοδο.

(περισσότερα…)


Αντάρτης μέχρι το τέλος

απο enet.gr

Του ΒΑΣΙΛΗ Κ. ΚΑΛΑΜΑΡΑ

«Στη ζωή πρυτανεύει κυρίως ο πόνος. Ο άξονας της ζωής κινείται μεταξύ πόνου και ανίας.

Ή θα πονάς ή θα ανιάς. Το να χασκογελάς δεν έχει νόημα. Το να δημιουργείς έχει νόημα».

«Αγαπημένη είναι η φωτογραφία που δεν έκανα».

«Δεν πούλησα ποτέ φωτογραφίες. Το ψωμί μου το βγάζω με τη σύνταξη της ΔΕΗ. Αν τις πουλήσω είναι σαν να εκπορνεύω τα συναισθήματά μου». «Ο φωτογράφος που τυπώνει τη δουλειά του στο σκοτεινό θάλαμο είναι σαν το συνθέτη που εκτελεί ο ίδιος τη μουσική του».

Ασπρόμαυρο φιλμ (περισσότερα…)


Revoluθion will not be tweeterized

Δεν θα είσαι σε θέση να κανεις log in Αδερφέ
Δεν θα είσαι σε θέση να “καείς και να τσατάρεις
Δεν θα είσαι σε θέση να χαθεις καπου αναμεσα στο φβ και το τουιτι
ουτε να κατεβασεις την τελευταια τσοντα της “J”
διότι η εφανάσταση δε θα ανεβει στο i-ντερνετ

Η εφανάσταση δεν θα “φορτώνει”….
Η εφανάσταση δεν θα σου ερθει με mail απο την γκούγκλλλ
σε 7 φακέλους ζιπαρισμένους(χωρις ιους)
Η εφανάσταση δεν θα σου δείξει slide με τον Γαπ
να κρατα ενα tablet και να ηγειται μιας ποδυλατοπορειας με τον
Άδωνη,τον Παπουτσή και την Ντόρα προς τον Αγιο Παντελεημονα για σουβλάκι.

H επανάσταση δε θα”φορτώνει”…..
Η εφανάσταση δεν θα ανέβει σε ποστ στο tro-ma-ktiko.
Η εφανασταση δεν θα ειναι comment με 140 χαραΧτήρες , ουτε video στο γιουτιούμπ.
Την επανασταση,δεν θα σχολιαζει ο _pasxos,ουτε θα την καταριεται ο @chomenidis.
Η επανάσταση δεν θα σου δώσει καλωδια dvi-Hdmi απο το e-shop
Η επανάσταση δεν θα σου προτείνει friends,ουτε θα σε “σκουντάει”
διοτι η επανάσταση δεν θα μπορει να σε κάνει “tag” αγαπητε μου follower.

Η επανασταση δε θα γινει σε κοινό θρεντ,ουτε κατω απο #hashtag
Η επανάσταση δεν θα εχει τορεντζζζ ,ανωloads ή κατωloads.
H επανασταση δε θα έχει υπότιτλους διαθέσιμους,
διότι η εφανάσταση δεν τρεχει στα καπιταλιστικά γουιντοζζζζ :D

Η επανασταση δεν θα σου στείλει αιτημα φιλίας
δεν θα σε “ακολουθησει”,ουτε θα μπορεις να την ακολουθήσεις.
Η επανάσταση δεν θα φοράει Avatar linux,ουτε θα σπαμάρει.
δεν θα σου ζητήσει γιουζερνέιμ και πάσγουορντ,ουτε κινητό τηλεφωνο
διοτι η επανασταση δεν θα μιλάει τη  γλωσσα των γκρικλισιανών.

Δεν θα υπαρχουν στατιστικά των “κλίκζζζ”,
ουτε νεα ποστ με επαναστατικη θεματολογία.
το τραγουδι της δε θα γραφτει απο τον manuchao,ουτε απο τους nomind
ουτε θα είναι μπλιμπλικι στα χερια του καθε αναρχορέιβερ.
Η εφανάσταση δεν κονβερταρεται σε εμπιθρι…..

Η επανασταση θα φωναζει “ου ρε”

The revolution will not be internetised, will not be tweeterised,
will not be fbookised, will not be googleised.
The revolution will be no re-run brothers;
The revolution will be live.

====================οοοοο==========================οοοοο================

Την πολιτική ευθύνη της διασκευής αναλαμβάνει ο κοπριτάκος.

Την ευθύνη του ποστ ο μανικάκος

24mbpslink :  http://wp.me/p1pa1c-dbM


Global protests

από το The Big Picture

Υπάρχουν πολλές μορφές διαμαρτυρίας, πολλοί τρόποι να διατυπωθουν αντιρρήσεις για συγκεκριμένα γεγονότα, καταστάσεις ή πολιτικές.Καποιες ειναι απλές προσωπικές και κάποιες μαζικές,αλλες ειρηνικές και άλλες βίαιες….

Οι εικόνες ειναι απο διαδηλώσεις που συνεβησαν τις τελευταίες 30 ημέρες σε διάφορα σημεία του πλανήτη…

gggggggg

As protesters sleep in Zuccotti Park, N.Y. police officers receive instructions. A group of activists calling themselves Occupy Wall Street targeted the Financial District for more than a week of demonstrations in late September. The group said they sought to bring attention to corporate malfeasance, social inequality, and the yawning gap in income between America's rich and poor. (Eduardo Munoz/Reuters)

(περισσότερα…)


Μια Ολυμπιάδα βαμμένη στο αίμα

απο enet.gr

Κείμενο – φωτογραφίες Δημήτρης Παρούσης* (www.godimitris.gr)


Στις 2 Οκτωβρίου του 1968, δέκα μέρες πριν από την τελετή έναρξης των Αγώνων στο Μεξικό, εκατοντάδες φοιτητές εκτελέστηκαν εν ψυχρώ, για να διαφυλαχθεί η ασφάλεια των Αγώνων. Οι διοργανωτές, αλλά και οι ΗΠΑ, ανησυχούσαν για την ομαλή διεξαγωγή των Αγώνων, η οποία… απειλούνταν από τις διαδηλώσεις των φοιτητών. Το πρόβλημα λύθηκε με την επέμβαση του στρατού και της αστυνομίας σε συνεργασία με τη CIA. Η σφαγή στο Τλατελόλκο, όπως έχει μείνει στην Ιστορία, συγκαλύφτηκε. Τα ΜΜΕ την επόμενη μέρα αλλά και για βδομάδες έκαναν λόγο για 25 νεκρούς φοιτητές. Η ανεπίσημη όμως εκδοχή μιλά για 3.000!

(περισσότερα…)