δαγκανίδια άνευ λόγου ….

Archive for Σεπτεμβρίου, 2011

Μήλα μου βρώμικα

απο το   Ένας φανταστικός κόσμος θέλει φανταστικές ιδέες.

(γιατί από ρεαλισμό είμαστε χορτάτοι.)

Στον Φαντ-αστικό κόσμο του δάσους,ένα τυχαίο περιστατικό ανατρέπει σε μια στιγμή αυθορμητισμού χιλιάδες χρόνια καταπίεσης.Μεσα στην καθημερινότητα του δάσους,συναντάμε κεδροσκόπους,μαύρη εργασία και μετανάστευση.Ένας ζόφος καθημερινός και αγώνας των ε-ρε-τικών κατά της στολής και της κρεωκοπίας……

Μαθαίνουμε να βλέπουμε αυτον που μας δείχνει το δάσος(αγνοώντας και το δάσος και το δάχτυλο) και το σπουδαιότερο…..μαθαινουμε να εκτιμάμε τα φτερά μιας πεταλούδας σε όποιο σημείο του πλανήτη κι αν φτερουγίζει…..

Μήλα μου βρώμικα

…δεν είμαστε τίποτα,καιρός να γίνουμε τα πάντα…..

…η φωτιά που άναψε στο δάσος,δεν το έκαψε,αλλα το φώτισε με τα πιό λαμπρά χρώματα….

η εικονογράφηση βασίστηκε σε εικόνες από:
http://www.openclipart.org/
http://www.radicalgraphics.org/

το κείμενο και τα γραφιστικά έγιναν με χρήση ελεύθερου λογισμικού,
open office και inkscape,
η γραμματοσειρές δεν ήταν ελεύθερες, απελευθερώθηκαν προσωρινά.

 

για την πάσα,μανικάκος……

κοντο χοντρο και ασχημο λινκ με ενα σκουλικι μεσα : http://wp.me/p1pa1c-cVh

Advertisements

Μια κραυγή

απο το Blog του Ερυθρού Καγκουρό

Η αγορά έχει κεσάτια, στον κεντρικό δρόμο κυνηγάνε τους πελάτες με το τουφέκι, γιατί να το κρύψομεν άλλωστε.

Στο μεγάλο, τεράστιο μαγαζί με αυτά που παλιά έλεγαν «Είδη Προικός» (κουρτίνες, πετσέτες, σεντόνια) μια και μόνη πελάτισσα.

(περισσότερα…)


Η βαρβαρότητα της εξουσίας

από την Λέσχη των Ισοπεδωτών

Το ντοκιμαντέρ « Η βαρβαρότητα της εξουσίας » εξετάζει την επίδραση που οι εξουσιαστικές και ιεραρχικές δομές ασκούν στα άτομα και στην κοινωνία στο σύνολό της.

Δημιουργήθηκε με φτωχά μέσα από το γνωστό Αμερικανό ακτιβιστή-youtuber mr1001nights (ο κύριος χίλιες και μια νύχτες), κατά κόσμον Jonathan Shockley, και συνίσταται σε δημιουργικό κολάζ σημαντικών στιγμιοτύπων από περισσότερο ή λιγότερο γνωστά ντοκιμαντέρ, μαζί με πρωτότυπο ρεπορτάζ και προσωπική αφήγηση. Το αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, υπογραμμίζει τις δημιουργικές δυνατότητες που προσφέρει το διαδίκτυο, όταν ο προϋπολογισμός είναι πενιχρός.

 

μανικάκος

http://wp.me/p1pa1c-cEY


Κώστας Γεωργάκης:Παρών…

Αυτοπυρπόληση

(Στον φοιτητή που αυτοπυρπολήθηκε στη Γένοβα το 1970)

Ντύθηκες γαμπρός
φωταγωγήθηκες σαν έθνος.
Έγινες ένα θέαμα ψυχής
ξεδιπλωμένης στον ορίζοντα.
Είσαι η φωτεινή
περίληψη του δράματος μας,
τα χέρια μας προς την Ανατολή
και τα χέρια μας προς τη Δύση.
Είσαι στην ίδια λαμπάδα τη μια
τ’ αναστάσιμο φως
κι ο επιτάφιος θρήνος μας.

Νικηφόρος Βρεττάκος

Ο Κώστας Γεωργάκης ήταν φοιτητής της Γεωλογίας από την Κέρκυρα, που αυτοπυρπολήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 1970 στη Γένοβα, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για το στρατιωτικό καθεστώς της Ελλάδας.

Γεννήθηκε στις 23 Αυγούστου 1948. Τον Ιούλιο του 1970 αποκάλυψε ανώνυμα ότι η Χούντα των Αθηνών είχε διεισδύσει με ανθρώπους της και διαβρώσει τις ελληνικές φοιτητικές οργανώσεις στην Ιταλία. Η ταυτότητά του γρήγορα έγινε γνωστή και ο ίδιος φοβούμενος για την τύχη της οικογένειάς του στην Ελλάδα αποφάσισε να κάνει μια εντυπωσιακή ενέργεια, που θα προκαλέσει την προσοχή της διεθνούς κοινής γνώμης για την κατάσταση στην Ελλάδα.

Το βράδυ της 18ης Σεπτεμβρίου 1970, ο Γεωργάκης έγραψε ένα γράμμα στον πατέρα του, όπου ανέφερε μεταξύ άλλων: «Ο γιος σου δεν είναι ήρωας, είναι ένας άνθρωπος σαν τους άλλους, ίσως μάλιστα να φοβάμαι και λίγο περισσότερο… Φίλα τη γη μας για μένα».

Αφού τελείωσε το γράμμα, βγήκε από το σπίτι και με το 500αράκι Φιατάκι του, έφτασε στις 3 τα ξημερώματα στην Πλατεία Ματεότι της Γένοβας. Από το πορτ μπαγκάζ πήρε τρία μπουκάλια γεμάτα βενζίνη και ύστερα κατευθύνθηκε προς τα σκαλιά του Παλάτσο Ντουκάλε, στο οποίο στεγάζονταν τότε τα δικαστήρια της πόλης. Κάτω από τη μεγάλη στοά, άνοιξε τα μπουκάλια και έριξε τη βενζίνη στα ρούχα του. Μετά άναψε το σπίρτο…

Εκείνη την ώρα στην πλατεία ήταν μόνο μια ομάδα εργατών καθαριότητας, οι οποίοι έτρεξαν να βοηθήσουν τον έλληνα φοιτητή. Όταν έφθασαν κοντά του, οι φλόγες είχαν ήδη τυλίξει το σώμα του, ωστόσο ο Κώστας Γεωργάκης είχε ακόμη το κουράγιο να φωνάξει: «Ζήτω η ελεύθερη Ελλάδα». Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, όπου δέκα ώρες αργότερα άφησε την τελευταία του πνοή. Στο σημείο της θυσίας υπάρχει σήμερα μια μαρμάρινη στήλη με την επιγραφή στα ιταλικά: «Η Ελλάδα θα τον θυμάται για πάντα».

Η Χούντα αποσιώπησε το γεγονός κι επέτρεψε τη μεταφορά της σορού του στη γενέτειρά του με καθυστέρηση τεσσάρων μηνών, φοβούμενη τη λαϊκή αντίδραση. Η πράξη του αφύπνισε τη διεθνή κοινή γνώμη για την κατάσταση στην Ελλάδα, που στέναζε κάτω από την μπότα των Συνταγματαρχών.

Ο τάφος του Κώστα Γεωργάκη βρίσκεται στο Α’ Δημοτικό Νεκροταφείο της Κέρκυρας. Μια μικρή πλατεία της πόλης φέρει το όνομά του, ενώ έχει αναγερθεί ένα μνημείο προς τιμήν του.

Η αυτοθυσία του φοιτητή Κώστα Γεωργάκη είναι μοναδικό και ξεχωριστό γεγονός στην αντίσταση κατά της Χούντας, προάγγελος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Ο μεγάλος μας ποιητής Νικηφόρος Βρεττάκος απαθανάτισε τη θυσία του με τους στίχους από το ποίημά του «Η Θέα του Κόσμου»: «…ήσουν η φωτεινή περίληψη του δράματός μας…στην ίδια λαμπάδα τη μία, τ’ αναστάσιμο φως κι ο επιτάφιος θρήνος μας…»
Πηγη:http://www.sansimera.gr/biographies/194

 

μανικάκος

 

http://wp.me/p1pa1c-ctN

 


Οι σκύλοι και η λάμπα

Πως θα απαντούσαν διάφορες ράτσες σκυλιών στην προσταγή του αφέντη τους να αλλάξουν μια καμένη λάμπα.

(περισσότερα…)