δαγκανίδια άνευ λόγου ….

Τα προσωπικά μας ΔΝΤ

απο το blog της Ντίνας Δασκαλοπούλου.

Δημοσιεύτηκε 6 Μαρτίου 2011 στο Έψιλον»

Κάθε πρωί, νωρίς, βάφονται διακριτικά, φοράνε τα σκουλαρίκια τους και ντύνονται ευπρεπώς. Σφίγγουν τη ζώνη της καμπαρντίνας τους, ακυρώνουν το εισιτήριο στο μετρό, κατεβαίνουν στην Ομόνοια και προχωρούν βιαστικά προς το γραφείο. Κατεβαίνουν τη σκάλα κι ανοίγουν την πρώτη πόρτα αριστερά στο υπόγειο. Κλειδώνουν όλα τα προσωπικά τους αντικείμενα στο ερμάρι με τ’ όνομά τους και ακουμπούν δίπλα στον υπολογιστή ένα ποτήρι νερό• τα προσωπικά αντικείμενα στο γραφείο απαγορεύονται. Κάθε μέρα αλλάζουν θέση• οι σχέσεις με τον διπλανό απαγορεύονται. Κλείνουν το κινητό τους• οποιαδήποτε επαφή απαγορεύεται. Καπνίζουν βιαστικά ένα τσιγάρο στο διάδρομο• το κάπνισμα απαγορεύεται. Κάνουν πιπί τους πριν καθίσουν μπροστά στον υπολογιστή• απαγορεύεται να διακόψουν για τουαλέτα. Ρουφάνε στα γρήγορα έναν γαλλικό• ο ελληνικός απαγορεύεται διότι το μπρίκι αργεί. Κι ύστερα στρώνονται στη δουλειά.

«Γεια σας, σας τηλεφωνώ για την οφειλή σας…»

Τουλάχιστον δεν ανησυχούν αν αύριο θα έχουν δουλειά. Στην Ελλάδα του μνημονίου ο κλάδος τους είναι μάλλον ο δυναμικότερα αναπτυσσόμενος. Οσο περισσότεροι χρωστάμε (όσο περισσότερα χρωστάμε) τόσο περισσότερο οι δουλειές για τις εισπρακτικές εταιρείες και τα δικηγορικά γραφεία που συνεργάζονται με τράπεζες θα ανοίγουν. Τα κορίτσια των εισπρακτικών μπορεί να ντρέπονται να ομολογήσουν τι δουλειά κάνουν όταν επιστρέφουν για διακοπές στο χωριό τους, αλλά τουλάχιστον δεν ανησυχούν όταν έρχεται το τέλος του μήνα. Για τις τράπεζες, άλλωστε, λεφτά πάντα υπάρχουν.

«Γιατί θέλετε να κάνετε αυτό το ρεπορτάζ;» είναι η πρώτη ερώτηση που μου απευθύνει η Μερόπη μόλις καθόμαστε για καφέ. «Γιατί έχω διαβάσει 100 που αναφέρονται στις εμπειρίες όσων χρωστούν. Ηθελα να γνωρίσω κάποιον που να κάθεται από την άλλη πλευρά του τηλεφώνου» απαντώ. «Εσείς χρωστάτε;» επιμένει. Στην αρνητική απάντησή μου, η Μερόπη ξεφυσά ανακουφισμένη: «Αρα θα μπορέσετε να μας δείτε χωρίς προκατάληψη.»

Η πρώτη εισπρακτική εταιρεία στην Ελλάδα ιδρύθηκε το 1991. Μετά 10 χρόνια λειτουργούσαν περί τις 15. Σήμερα μόνο οι εταιρείες του Συνδέσμου Εταιρειών Ενημέρωσης και Διαπραγμάτευσης Απαιτήσεων είναι 11, με 3.000 εργαζόμενους. Αν κανείς αναζητήσει εταιρείες που δεν είναι μέλη του συνδέσμου, ο αριθμός ανεβαίνει περίπου στις 150. Σ’ αυτά τα νούμερα θα έπρεπε κανονικά να προσθέσουμε και τα δικηγορικά γραφεία που «διαχειρίζονται» τους οφειλέτες αφού έχει παρέλθει το πρώτο εξάμηνο οφειλής, αλλά πρακτικά αυτό είναι αδύνατο, αφού ούτε ξεχωριστό μητρώο στον Δικηγορικό Σύλλογο τηρείται ούτε οι εργαζόμενοι σ’ αυτά τα γραφεία γράφονται στο σωματείο τους. Σίγουρα, πάντως, μιλάμε για έναν τεράστιο όγκο ανθρώπων που ανακυκλώνονται διαρκώς, αφού αντιμετωπίζουν οι περισσότεροι την εργασία του εισπράκτορα ως ανάσα εσόδων σε περιόδους ανεργίας.

Η Ελένη δουλεύει σε ένα τέτοιο δικηγορικό γραφείο τον τελευταίο χρόνο: «Ημουν κοινωνική λειτουργός σε δημόσιες δομές για απόρους και κοινωνικά αποκλεισμένους. Οταν το κράτος σταμάτησε να χρηματοδοτεί τις δομές αυτές, μαζί με τους απόρους μείναμε στο δρόμο κι όλοι εμείς. Αντεξα χωρίς δουλειά έναν χρόνο. Εψαχνα παντού, κινητοποίησα φίλους και γνωστούς, δεν έβρισκα τίποτα. Αν αυτή τη στιγμή ανοίξεις τις μικρές αγγελίες, θα βρεις μόνο θέσεις για «κολέκτορες». Είχα ξαναδουλέψει ως φοιτήτρια και είχα ορκιστεί ότι ποτέ ξανά στη ζωή μου δεν θα έκανα αυτήν τη δουλειά. Και τώρα την κάνω πάλι».

Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο στο δικηγορικό γραφείο όπου εργάζεται η Ελένη μέσα σε έναν χρόνο οι «κολέκτορες» έχουν υπερδιπλασιαστεί: από 10 πέρυσι, φέτος φτάνουν τους 30. Τώρα, δε, που το ελληνικό δημόσιο αναθέτει και την είσπραξη φόρων στους ιδιώτες, οι εισπρακτικές και τα δικηγορικά γραφεία θα στήσουν γλέντι. Το 2001 παράγοντες της αγοράς εκτιμούσαν πως τα ετήσια έσοδα του κλάδου έφταναν στα τρία δισεκατομμύρια δρχ. και οι απαιτήσεις των εταιρειών που χειρίζονται οι εισπρακτικές ανέρχονταν περίπου στα 18 δισ. δρχ., με την αμοιβή των εταιρειών μεταξύ 3% έως 9% επί του ποσού που εισέπρατταν. Το 2007, σύμφωνα με τους δημοσιευμένους ισολογισμούς, ο τζίρος τους άγγιξε τα 60 εκατομμύρια ευρώ. Σήμερα η προμήθειά τους μπορεί να φτάσει και το 16%.

Μέχρι την κρίση, για τη γενιά μου ο δοσάς ήταν μια συμπαθητική φιγούρα που έπαιζε σε ελληνικές ταινίες, όπως το «Περάστε την πρώτη του μηνός» με τον Σταύρο Ξενίδη και την Αννα Φόνσου και το «Εξυπνο πουλί» με τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ. Μετά την κρίση, έγινε μια αυταρχική φωνή που σε καλεί στο σπίτι ή στο γραφείο σου, ενίοτε και στο σπίτι των γονιών σου, από απόκρυψη. Παλιότερα, για σημαντικά ποσά• εσχάτως, ακόμα και για 60 ευρώ. «Αυτό δείχνει την αγωνία των τραπεζών και των εταιρειών κινητής τηλεφωνίας για τα χρήματα. Και όσο λιγότερο ρευστό υπάρχει στην αγορά τόσο περισσότερο επίμονες θα γίνουν».

Η Μερόπη έχει στο «κιου» της, όπως λέγεται στη γλώσσα των «κολεκτόρων» το πελατολόγιο, περίπου δύο χιλιάδες πελάτες. Τους τηλεφωνεί κατά την κρίση της: «Ο δικηγόρος που έχει την εταιρεία το μόνο που ζητά είναι να μη φερθούμε με τρόπο που ο πελάτης θα μπορεί να τον παραπέμψει στον ΔΣΑ. Κατά τα άλλα, είμαστε ελεύθεροι να χειριστούμε το θέμα όπως νομίζουμε ότι θα πετύχει καλύτερα. Μπορεί να χρειαστεί να τηλεφωνώ κάθε μέρα ή, αν ο άλλος μού δηλώσει αδυναμία, να πάρω έναν μήνα μετά. Κι αν θέλω να τον βοηθήσω, μπορεί απλώς να περάσω στον υπολογιστή ότι κάλεσα και δεν ήταν εκεί. Κι αυτό, επειδή τώρα πια ελεγχόμαστε κι εμείς: πόσα τηλεφωνήματα κάναμε, πόσην ώρα μιλήσαμε και πόσα χρήματα φέραμε στην εταιρεία τον τελευταίο μήνα».

Ολες οι μέθοδοι είναι καλές - αρκεί να φέρουν αποτέλεσμα. Ξελόγιασμα, αποπλάνηση, υποσχέσεις, υπονοούμενα και απειλές, από τηλεφώνου πάντα.

Οι «κολέκτορες» λειτουργούν με στοχοθεσία. Μιλάνε καθημερινά με περίπου 50 οφειλέτες, από τους οποίους θα επιχειρήσουν να εισπράξουν από την ελάχιστη δόση μέχρι την εξόφληση όλης της οφειλής. Δεν έχουν συλλογική σύμβαση και η αμοιβή τους είναι προϊόν προσωπικής διαπραγμάτευσης. Συνήθως κινείται μεταξύ 700 ώς 900 ευρώ. Κι αυτό εξηγεί γιατί θα τα δώσουν όλα για το πολυπόθητο μπόνους που θα πάρουν στο τέλος του μήνα αν πιάσουν το στόχο τους, που -σε εξαιρετικές περιπτώσεις- μπορεί να φτάσει και τα 2.500 ευρώ.

«Αλλιώς θα μιλήσεις σε έναν πιτσιρικά 20 χρονών που έχει μπει στον «Τειρεσία» κι αλλιώς σε έναν πανεπιστημιακό. Δεν ξέρω αν υπάρχει κάποιος κώδικας δεοντολογίας, εμάς όμως δεν μας τον έδειξε ποτέ κανείς. Κι όταν εκπαιδεύουμε νεότερους συναδέλφους, η έγνοια μας είναι να τους κάνουμε αποτελεσματικούς. Το αν θα είναι αποτελεσματικοί με απειλές, με γαλιφιές ή με το να φέρουν τον πελάτη στο φιλότιμο ουδόλως μας απασχολεί» εξηγεί η Ελένη. «Αρκεί να μη χάσει η τράπεζα τα χρήματά της. Μη φανταστείς όμως ότι αυτό είναι κάτι τόσο τρομερό για τους «κολέκτορες». Ή είναι πιτσιρικάδες και οι ίδιοι (και επομένως τόσο άσχετοι από τη ζωή και τα βάσανά της), που ανερυθρίαστα θα πουν σ’ έναν 50άρη, «Και τι με νοιάζει που είσαι άνεργος; Τράβα βρες δουλειά», ή που έχουν τόσο αλλοτριωθεί, ώστε αφομοιώνουν τη ρητορική της τράπεζας περί τζαμπατζήδων».

Κάπου εδώ η Μερόπη εξανίσταται: «Κάτσε, ρε Λενάκι, που μιλάς για την τράπεζα λες και είναι μαφία. Αν δεν βρισκόταν η τράπεζα να τους δανείσει, θα τα έπαιρναν από τοκογλύφους. Δηλαδή, ήταν καλά όταν τα παίρνανε και τρέχανε στα μαγαζιά καλλυντικών και κάνανε μπανάκια με διακοποδάνεια; Τώρα θα πληρώσουν. Αυτή η ανευθυνότητα μας κατέστρεψε σαν χώρα και φθάσαμε στο μνημόνιο». Τα επιχειρήματα της Μερόπης δεν είναι πρωτότυπα, οι περισσότεροι εισπράκτορες συμμερίζονται την άποψή της.

Αν ανατρέξει κανείς σε σχετικά φόρουμ συζήτησης στο ίντερνετ, θα βρει συζητήσεις με 200 και περισσότερα σχόλια, όπου δανειολήπτες και «κολέκτορες» ανταλλάσσουν μύδρους και «γαλλικά». Η ρητορική της Μερόπης διαταράσσεται μόνον όταν τη ρωτάω τι δουλειά έκανε πριν απ’ αυτήν. «Πουλούσα δάνεια και κάρτες. Ωχ! Τώρα κατάλαβα πού το πας…»

Δεν χρειάζεται να το πάω εγώ, το πάει εκείνη μόνη της: «Η αλήθεια είναι πως γινόμασταν πολύ φορτικοί ακόμα και σε παππούδες να πάρουν πιστωτική. Και είχαμε εκπαιδευτεί να δίνουμε 100 διαφορετικές απαντήσεις όταν μας έλεγαν ότι δεν χρειάζονται κάρτα. Στον παππού έλεγες, «Μα ηλικιωμένος άνθρωπος είστε, αν πάθετε κάτι αύριο θέλετε να επιβαρυνθούν τα παιδιά σας;» Στη μάνα έλεγες, «Κι αν το βλαστάρι σου χρειαστεί αύριο μια επέμβαση, τι θα κάνεις;» κ.λπ., κ.λπ.».

Δύο είναι οι εφιάλτες του εισπράκτορα: ο ένας, να μη σηκώνει το τηλέφωνο ο οφειλέτης. Ο δεύτερος, να μην μπορεί καν να εντοπίσει το τηλέφωνό του. Και για τα δυο προβλήματα, όμως, υπάρχουν λύσεις. «Παλιότερα τηλεφωνούσαμε από απόκρυψη. Οταν πια οι οφειλέτες έμαθαν το κόλπο και δεν το σήκωναν, οι εταιρείες εγκατέστησαν συστήματα όπου με το πάτημα ενός κουμπιού μπορεί να εμφανιστούν στο τηλέφωνό σου άπειρα διαφορετικά κινητά ή σταθερά τηλέφωνα. Μόνο μια εταιρεία μπορεί να έχει στη διάθεσή της 100 αριθμούς».

Ομως και απέναντι σ’ αυτό οι οφειλέτες οργανώνονται: σε διάφορες σελίδες στο ίντερνετ καταγράφουν τα διαφορετικά νούμερα που χρησιμοποιούν οι εισπράκτορες σε λίστες.

Αυτό, όμως, που δεν μπορούν να αποφύγουν είναι να αποκρύψουν τα στοιχεία τους εντελώς. Μπροστά σε έναν καλό «κολέκτορα» ωχριά και ο καλύτερος ντετέκτιβ. Η διαδικασία λέγεται «σκιπ». «Κάνω σκιπ στον τάδε» σημαίνει «τον αναζητώ με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο ώσπου να τον βρω». Είτε μέσω του τηλεφωνικού καταλόγου, είτε μέσω των εκλογικών καταλόγων του υπουργείου Εσωτερικών, είτε μέσω μιας βάσης δεδομένων που λέγεται Paninfo και αξιοποιεί στοιχεία που όλοι έχουμε κάποτε δώσει σε ένα σούπερ μάρκετ, σε έναν διαγωνισμό, σε μια ευγενική κοπέλα που χαρίζει τσιγάρα… Αν δεν βρει εσένα αυτοπροσώπως ο «κολέκτορας», δεν υπάρχει πρόβλημα, θα τηλεφωνήσει στον μπάρμπα σου στο χωριό. Αν δεν βρει μπάρμπα, θ’ αρχίσει να τηλεφωνά σε όλους τους συγκατοίκους της παλιάς σου πολυκατοικίας. Αν φάει τα μούτρα του κι εκεί, θα πάρει τους συναδέλφους σου. Ολα αυτά τυπικά απαγορεύονται, όπως επίσης και να σου τηλεφωνούν σε ώρες κοινής ησυχίας. Τι κι αν ο Συνήγορος του Καταναλωτή έχει εκδώσει οδηγία που καταδικάζει ως παράνομες τις πρακτικές των εισπρακτικών; Τι κι αν έχει προσφύγει εναντίον τους ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών; Το παιχνίδι της γάτας και του ποντικού καλά κρατεί – πόσω μάλλον που τα ποντίκια έχουν πια για τα καλά τρομοκρατηθεί από το σκιάχτρο της πτώχευσης.

«Δεν ξέρω αν μπορείς να φανταστείς να βρίσκεσαι επί 8 ώρες τη μέρα στριμωγμένος μ’ άλλους 16 ανθρώπους σε 12 τετραγωνικά και γύρω να ακούς απειλές, προσβολές, ξεκατινιάσματα. Και πολλά ψέ ματα…» λέει η Ελένη. Στο οπλοστάσιο του «κολέκτορα» τα ψέματα είναι ένα ισχυρό όπλο. Ψέματα για τις ημερομηνίες πληρωμής, ψέματα για δήθεν επικείμενους πλειστηριασμούς, ψέματα για το ύψος του ποσού που πρέπει να καταθέσεις, ψέματα ακόμα και για σημαντικές εκπτώσεις της οφειλής σου που μπορεί να κάνει η τράπεζα. «Αν, π.χ., η τράπεζα σου κάνει έκπτωση 500 ευρώ κι εγώ σου το πω, θα μειωθεί το ποσό που παρουσιάζω ως έσοδα στην εταιρεία μου, άρα θα χάσω το μπόνους» εξηγεί η Μερόπη.

Και αν επιφανείς πολιτικοί της χώρας παραδεχτούν πως οι γιοι και οι κόρες τους βγάζουν πακτωλό χρημάτων μέσω των εισπρακτικών, θα χάσουν τη βουλευτική έδρα τους. Μπροστά στα 600.000 ευρώ που δήλωσε ο γιος επιφανούς πολιτικού ανδρός και κάτοχος εισπρακτικής, τι να πουν τα 500 της Μερόπης;

Κάθε απόγευμα, αργά, σηκώνονται από το γραφείο τους. Φοράνε την καμπαρντίνα τους. Ξεκλειδώνουν από το ερμάρι τις τσάντες τους. Ανεβαίνουν τα σκαλιά, ανάβουν τσιγάρο στο πεζοδρόμιο. Ανοίγουν τα κινητά και τσεκάρουν τις κλήσεις τους. Κάποιος άλλος «κολέκτορας» από μιαν άλλη εταιρεία τις έχει συνήθως καλέσει κι εκείνες. Η Μερόπη κι η Ελένη χρωστάνε κι αυτές…

http://wp.me/p1pa1c-afq

μανικάκος

Advertisements

81 Σχόλια

  1. Δεν ξέρω τι να πρωτοσχολιάσω…
    Πριν χρόνια δούλευα σε τμήμα δανείων τράπεζας. Και συμφωνώ λίγο περισσότερο με την Μερόπη. Μας ζήταγαν δάνεια για απίστευτα πράγματα. Από το να πληρώσουν τα bodyline μέχρι για να αγοράσουν jet ski και συλλεκτικά ρολόγια…

    Από την άλλη δεν υπήρχε καμία απολύτως δεοντολογία στους κολέκτορες. Η μοναδική εκπαίδευση είναι πως θα μπορέσουν με χίλιους δυο κατινίστικους τρόπους να έχουν αποτέλεσμα. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο εκτός από τον στόχο. Πάντα απορούσα πως μπορεί να κάνει κάποιος αυτή τη συγκεκριμένη δουλειά και να θέλει να πάει στο γραφείο το πρωί. Είχα κατατάξει τους πρώην συναδέλφους σε πολύ συγκεκριμένο «επίπεδο».

    23/05/2011 στο 13:10

    • μανικακος

      Η ιδια εξηγεί πως προωθούσαν τις καρτες και τα δάνεια.
      Δεν μπορουν να κατηγορουν μετα τους ανθρωπους για υπερκατανάλωση.

      23/05/2011 στο 13:17

      • Εγώ έχω και διαφορετική εμπειρία… εκεί που ήμουν για πολλούς λόγους που δεν είναι της παρούσης, δεν ακολουθούσαν τέτοιες τακτικές πώλησης προϊόντων. Δεν υπερασπίζομαι τις τράπεζες, αλλά δεν έχω και την ψευδαίσθηση ότι δεν έχει καμία ευθύνη ο καταναλωτής που τον «κορόιδεψαν» και του «πούλησαν» μεγάλη ζωή την οποία κατάπιε αμάσητη…

        Αν δεν μπορείς να αξιολογήσεις τις ανάγκες σου και να υπολογίσεις τι μπορείς να ξοδέψεις και τι δεν θα μπορείς μετά να πληρώσεις δεν φταίνε μόνο οι άλλοι.

        23/05/2011 στο 13:30

        • katy

          «…Αν δεν μπορείς να αξιολογήσεις τις ανάγκες σου και να υπολογίσεις τι μπορείς να ξοδέψεις και τι δεν θα μπορείς μετά να πληρώσεις δεν φταίνε μόνο οι άλλοι…»

          Συμφωνώ 100%.

          23/05/2011 στο 13:36

          • simon

            Εγώ θα συμφωνήσω εν μέρει, μόνο όσον αφορά στις ασυλλόγιστες καταναλωτικές δαπάνες. Αλλά, ακόμη και σ’ αυτές, κάπου – κάπου, ο απλός άνθρωπος έχει δικαίωμα συμμετοχής. Διάολε, δεν μπορεί κανείς να ζει μια ζωή με το κομπιουτεράκι στο χέρι.

            Ωστόσο, είχα, ως επαγγελματίας, την εμπειρία ζευγαριών νέων ανθρώπων, που δούλευαν και οι δύο και με βάση τα χρήματα που τους περίσσευαν πήραν ένα σπίτι με δάνειο. Όταν ο ένας (και σε μια περίπτωση και οι δύο) έχασε τη δουλειά του, οι συνθήκες με βάση τις οποίες έκαναν τους υπολογισμούς τους ανατράπηκαν άρδην.

            Έτσι γνώρισαν τους «κολέκτορες» και έχασαν τον ύπνο τους… Θα χάσουν δε, πιθανότατα, και τα σπίτια τους.

            Επιβεβαιώνω δε ότι οι παραπάνω πρακτικές είναι ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ, ΑΝΗΘΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΧΡΗΣΤΙΚΕΣ!

            23/05/2011 στο 13:52

            • katy

              «…Διάολε, δεν μπορεί κανείς να ζει μια ζωή με το κομπιουτεράκι στο χέρι…»

              Σίγουρα έτσι είναι καλέ μου simon, όπως τα λες. Δεν είναι όμως, νομίζω, το θέμα μας, τόσο το στεγαστικό δάνειο, όσο το «διακοποδάνειο» και το «εορτοδάνειο» και κάθε είδους «περιττό» (το «περιττό» είναι καθαρά υποκειμενική υπόθεση) δάνειο. Μπορώ και ‘γω με τη σειρά μου, ν’ αναφέρω δεκάδες παραδείγματα ανθρώπων, που πήραν δάνειο για αγορά σκύλου (!), για αγορά κινητού (!) κ.ο.κ. Τρελλά πράγματα δηλαδή! Το πρόβλημα είναι ότι χάθηκε το μέτρο…..και φταίμε ΚΑΙ εμείς!

              23/05/2011 στο 14:12

            • simon

              Γι’ αυτό είπα ότι συμφωνώ εν μέρει, my dear Lady! 🙂 🙂 αποκλείοντας αυτονόητα τις υπερβολές.

              23/05/2011 στο 15:44

        • μανικακος

          δε διαφωνω,αλλα δε μπορει ο γατος να γαμει,ο γατος να σκουζει…
          εννοουσα οτι η τραπεζα ειναι η τελευταια που μπορει να ριξει το αναθεμα για την υπερκαταναλωση.
          εχουν βαλει την ουρα τους σε μεγαλο βαθμο….

          φυσικα την ευθηνη για τα χρεη μου την εχω εγω.δε το συζητω….

          23/05/2011 στο 13:48

        • Ναι έχει ευθύνη ο καταναλωτής, αλλά…
          Όταν έφτασα να απειλήσω με μήνυση την Citibank την ΤΡΙΤΗ φορά που μου έβγαλε πιστωτική στο όνομά μου (χωρίς να είμαι πελάτης της καν), ποιος είναι εκείνος που φταίει;;;
          Σαφώς ο νόμος δεν μπορεί να προστατεύει τον πολίτη από την ηλιθιότητά του, αλλά πάνω από όλα οφείλει να προστατεύει την κοινωνία από τις πιο εγκληματικές πρακτικές της αγοράς.
          Και απέναντι σε αυτές ΔΕΝ φταίει ο καταναλωτής, ή, τέλος πάντων, φταίει δευτερευόντος.
          Προσοχή: οι πρακτικές αυτές δεν είναι μόνο ελληνικές και -το κυριότερο- οι Έλληνες αποδείχτηκαν συχνά πιο ψύχραιμοι από αρκετούς «σοβαρούς» ευρωπαίους και αμερικάνους καταναλωτές. Επίσης και παρά την πίεση για ιδιωτικά δάνεια, λίγο η χαμηλή «δανειακή/τραπεζική κουλτούρα» της χώρας, λίγο η αεριτζίδικη κ’ κρατικοδίαιτη ιδιωτική «επένδυση», αποφύγαμε το εξωφρενικό ιδιωτικό χρέος που παρατηρείται σε ισχυρές χώρες της Δύσης.

          23/05/2011 στο 14:00

          • στην ουσία δεν διαφωνούμε πάντως…

            ΥΓ: τι έγινε με την μήνυση; βάζω στοίχημα ότι κάπου κάποτε είχες κάτι υπογράψει (νομίζοντας το άσχετο, μια αγορά σε κατάστημα ηλεκτρονικών π.χ.) και η κάρτα ήταν το δώρο έκπληξη 🙂

            23/05/2011 στο 14:07

          • Άντε πάλι με το «όλοι»… 😉

            Και αυτοί οι «όλοι» δεν κλαίγονται… όλοι για τη χαμένη Λουι Βιττόν, αλλά και για το δυαράκι του οποίου οι δόσεις διπλασιάστηκαν μέσα σε λίγα χρόνια – χωρίς ευθύνη τους, γιατί μη μου πεις ότι και για το euribor φταίει ο δανειζόμενος.
            Είπαμε, ας αποφύγουμε τα στερεότυπα για να μπορέσουμε να κάνουμε σοβαρή κουβέντα.

            24/05/2011 στο 12:38

            • Λυπάμαι, όταν η πεντάχρονη εμπειρία μου λαμβάνεται ως γενικότητα δεν μπορώ να κάνω σοβαρή συζήτηση. Ξεκαθάρισα από την αρχή ότι δεν μιλάω ούτε για στεγαστικά δάνεια, ούτε για πραγματικές ανάγκες. Βαρέθηκα να προσπαθώ να πείσω ότι δεν είμαι ελέφαντας…

              24/05/2011 στο 12:41

        • Alexis

          Kala plaka kaneis twra ..Allo pragma na mh mporeis na ypologiseis tis anages sou kai allo pragma h tokoglufia kai ta psila grammata pou se denoun kompo.Opws epishs allo pragma kai oi paranomes praktikes pou xrhsimopoioun me tous kataxrhstikous orous gia tous opoious exoun pollakis katadikastei alla den idrwse pote to ayti kanenos. Kata th gnwmh mou ta daneia kai oi kartes einai eskemeni parapliroforisi tou pelath. Eksallou oi pelates pou den plirwnoun stin wra tous einai oi pio prosodoforoi kathws trwne ta dipla kai tripla panotokia kai tis poines sto kefali meta .Synepws oi trapezes kanoun aman gia tetoious pelates ,an thes des psakse pws proklithike h krisi sthn Amerikh. Einai toulaxiston tragiko ayto pou grafeis.Eleos eidika se tetoia periodo.
          Filika

          24/05/2011 στο 03:23

          • Μάλλον υπάρχει κάποιος λόγος που φτάσαμε σε αυτή την «περίοδο»… και μπορεί να μην τα φάγαμε ακριβώς μαζί, αλλά δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από το να το παίζουν ΟΛΟΙ τώρα μωρές παρθένες. Δεν κάνω καθόλου πλάκα. Άλλο το ένα, άλλο το άλλο, αλλά να έχουμε και ένα κωλοφτιαγμένο να ρίξουμε καμιά γκόμενα…

            24/05/2011 στο 10:35

            • μανικακος

              άτσαααα 🙂 🙂 🙂 🙂

              24/05/2011 στο 10:37

            • Αν το έπαιζαν ΟΛΟΙ παρθένες θα είχε καεί το σύμπαν. Το αντίθετο συμβαίνει: αυτομαστιγώνονται ακόμη κι όσοι είναι εντελώς αθώοι του εγκλήματος. Το κολπάκι της συλλογικής ενοχής πέτυχε, δεν έτυχε.

              24/05/2011 στο 10:39

            • μη μου πεις ότι δεν ξέρεις τη συνήθη καγκουροτεχνική, παίρνω δάνειο για αμάξι, δεν πληρώνω, σε 6 μήνες μου το παίρνουν πίσω, αλλά έχω κάνει κάτι βόλτες…

              24/05/2011 στο 10:40

            • Eγώ το ξέρω και το έχω ζήσει από κοντά όλο το παραμύθι του πλαστικού χρήματος. Εσύ πού τις βλέπεις τόσες κατά φαντασία «μωρές παρθένες»;;;

              Το εύκολο χρήμα ΔΕΝ είναι ελληνική εφεύρεση. Στην Ελλάδα μάλιστα δεν έτυχε καν της επέκτασης που γνώρισε στην υπόλοιπη «αναπτυγμένη» Δύση. Γι’ αυτό και το πρόβλημα δεν ήταν κατ’ αρχήν τραπεζικό. Δεν υπήρξε ευρύς ιδιωτικός δανεισμός. Δεν υπήρξαν πολλά τοξικά τραπεζικά προϊόντα. Δε βρίσκεται ο μισός πληθυσμός με την απειλή να του πάρει το σπίτι η τράπεζα.
              Ναι, καταστράφηκαν πολλοί άνθρωποι από τον «πλαστικό καπιταλισμό», αλλά πολύ λιγότεροι από τις κοινωνίες που αρεσκόμαστε αρχοντοχωριάτικα να αποκαλούμε «συνειδητούς καταναλωτές».

              24/05/2011 στο 10:43

            • Θα σου πω που τις είδα τις μωρές Παρθένες, αλλά θα σταματήσω τη συζήτηση εδώ γιατί μου φαίνεται ότι μιλάμε για διαφορετικά πράγματα… τις είδα λοιπόν όταν κάνανε αίτηση για δάνειο ώστε να αποπληρώσουν τις κάρτες τους. Μαζί με τα υπόλοιπα δικαιολογητικά στέλνανε και τους λογαριασμούς. Όταν παίρνεις μισθό 700, ξοδεύεις 300 το μήνα στο Hondos Centre και πληρώνεις 30€ ελάχιστη καταβολή, ξαφνικά πέφτεις από τα σύννεφα όταν συνειδητοποιείς ότι δεν μπορείς να ξεφορτωθείς το χρέος, ε; Και σου φταίνε οι άλλοι. Ψιλά γράμματα έχουν χιλιάδες οι τραπεζικοί όροι. Το επιτόκιο όμως φαίνεται με μεγάλα σε κάθε λογαριασμό που λαμβάνεις. Αν δεν μπορείς να καταλάβεις ότι 1+1=2 δεν φταίνε μόνο οι άλλοι.

              Στην «αναπτυγμένη Δύση» ο κόσμος αγόραζε σπίτια, αυτοκίνητα και επένδυε σε επισφαλή προϊόντα για την σύνταξή του. Δεν αγόραζε τσάντες Λουί Βιττόν και ζώνες Μπέρμπερι…

              24/05/2011 στο 11:00

              • Aν δεν έχεις στοιχεία για την κατανάλωση Λουί Βιττόν/κάτοικο πολύ φοβάμαι ότι αναπαράγεις χιλιειπωμένα στερεότυπα βρε Ναρ. Η πραγματικότητα δείχνει ότι η ελληνική κοινωνία βρέθηκε λιγότερο εκτεθειμένη στα τραπεζικά προϊόντα από ό,τι η υπόλοιπη Δύση. Και δεν καταλαβαίνω γιατί αυτός που τσίμπαγε στο χαμηλό επιτόκιο του στεγαστικού με 100% (!!!) χρηματοδότηση είναι πιο καλός καταναλωτής από εκείνον που αγόραζε (σταχτη και) Μπέρμπερι με Μάστερ Κάρντ.

                24/05/2011 στο 11:07

              • μανικακος

                Narrator εννοείς την περιφημη αγορα ακινητων στο αμέρικα ε??? 🙂 🙂 🙂

                ο γιεεεε, πετυχημένες επενδήσεις 😀 😀 😀 😀 😀

                24/05/2011 στο 11:16

            • Αναπαράγω μόνο ότι έχω δει με τα μάτια μου, τα χρόνια που ήμουνα στο τμήμα προσωπικών δανείων. Έχω στοιχεία από τους πελάτες που χειρίστηκα. Ελάχιστοι ζητούσαν δάνειο για κάποιον σοβαρό λόγο (στεγαστικά προϊόντα δεν είχαμε). In my book που λένε και στη Δύση άλλα μυαλά κουβαλάς όταν τσιμπάς για να αγοράσεις σπίτι και άλλα όταν τσιμπάς για να αγοράσεις αξεσουάρ.

              Ειλικρινά, δεν ξέρω γιατί μιλάς συνέχεια για αριθμούς και στατιστικές και αρνείσαι να δεις στα μάτια τη βλαχο-νεοπλουτιά του Έλληνα που πίστεψε ότι έχοντας 13 κάρτες στο πορτοφόλι θα είναι μεγιστάνας…

              Σου είπα κι εχθές, δεν διαφωνούμε ποιος έχει μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης, απλά δεν θεωρώ τον «καταναλωτή» άμοιρο ευθυνών σε αυτό το παιχνίδι.

              24/05/2011 στο 11:16

            • Μιλάς με ολότητες και γενικότητες. Για να το κάνεις αυτό θα πρέπει να έχεις στοιχεία. Τα γενικά στοιχεία λοιπόν σε διαψεύδουν. Στην Ελλάδα ο ιδιωτικός δανεισμός είναι ΧΑΜΗΛΟΣ. Πώς να το κάνουμε δηλαδή;

              Αφού ξέρεις ότι με τις γενικεύσεις βγάζω σπυριά.

              24/05/2011 στο 11:35

            • «Στην Ελλάδα ο ιδιωτικός δανεισμός είναι ΧΑΜΗΛΟΣ.»

              γιατί κλαίγονται όλοι για τα χρωστούμενα στις κακές τράπεζες τότε;

              24/05/2011 στο 11:38

            • Spin

              γιατί φοβόμαστε να βαρέσουμε «πιστολιές» στον αέρα και να πουμε ένα γαμημένο ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ! γιαυτό κλαιγόμαστε.

              24/05/2011 στο 11:48

  2. Αχχχχχχχχχχχχ προ 3ωρου γύρισα από την Τράπεζα, ο λόγος? Εγγυητής σε δάνειο αρκετών χιλιάδων ευρόπουλων της αδελφής μου…
    7 μηνιαίες δόσεις έχει να πληρώσει η…αφιλότιμη!
    Υ.Γ.
    Μόνο «ανθρωπιστικά» σχόλια θα δεχθώ 🙂
    Ο Μανικακος φταίει για το πόνημα μου 😉

    23/05/2011 στο 13:44

    • Spin

      εσυ γιατί εγγυήθηκες ρε? επειδή είναι αίμα σου? τεστ dna έχεις? μήπως σου κρύβουν οι οβραίοι την αλήθεια? Μίλα 😛

      24/05/2011 στο 11:49

  3. katy

    ‘Αν χρωστάς 5000 σε μια τράπεζα, είσαι άσχημα μπλεγμένος μαζί της. Αν χρωστάς 5 εκατομμύρια, η τράπεζα είναι άσχημα μπλεγμένη μαζί σου….’

    Σε τοίχο.

    23/05/2011 στο 13:46

    • Μμμμμμ…για 20000 που ακριβώς είμαι!
      Υ.Γ.
      Οι τοίχοι πάντα λένε την αλήθεια…

      23/05/2011 στο 13:51

      • katy

        «…Και οι τοίχοι έχουν αυτιά. Και τα αυτιά σας έχουν τοίχους….»

        Σύνθημα του Μάη του ’68.

        23/05/2011 στο 13:55

    • μανικακος

      ετοιμαζω κινημα ομαδικου τρολαρισματος σε τράπεζες…. 🙂 🙂 🙂

      και δε θα ειναι ευγενικό οσο των ισπανων…

      23/05/2011 στο 13:52

  4. xtremyst

    πριν 2 χρονια δούλευα σε ιδιωτική εταιρία προώθησης σταθερης τηλεφωνίας και ιντερνετ που παλιότερα μου είπαν οτι προωθούσε και κάρτες. Ακουγα πίσω μου τις πιο εμπειρες τηλεφωνητριες να πιέζουν, να σπρώχνουν πακέτα με το ζόρι σε ηλικιωμένους που δεν μπορούσαν ούτε καν να συνεννοηθούν καλά καλά και οικογένειες κυρίως χαμηλότερου μορφωτικού επιπέδου, πιεζαν πίεζαν και αν δεν επιανε κι αυτό ξαναπίεζαν… ασχετως αν συνεφερε κάποιον να βαλει το πακετο ή όχι… στο διάλειμμα οι «παλιές και έμπειρες» ονειρευόντουσαν ταξιδακια στην Πράγα με τα μπόνους του 3μήνου. … μπορώ εύκολα να φανταστω τον τρόπο που εσπρωχναν κάρτες… δεν αντεξα και πολύ εκει πέρα, δεν ήμουν αρκετα παραγωγικός και δεν εβγαζα αρκετες αιτήσεις… θυμάμαι όμως πολύ καθαρα τις πιέσεις της μανατζερ του τμήματος προς τους τηλεφωνητές και την καθημερινή αγωνία μόλις τελείωνε η δουλειά… θα με διώξουν αύριο; δεν μπόρεσα ποτε να γινω πιεστικός, δεν εδινα πακέτα σε ανθρωπους που δεν τους συνέφερε (με βαση τους προηγούμενους λογαριασμούς ΟΤΕ) και μαζί με μερικούς ακόμη τηλεφωνητές που λειτουργούσαν με τον ίδιο τρόπο πήραμε πόδι μεσα σε 1 μήνα…. παρα το ζόρι της ανεργίας ενιωσα ανακουφισμένος που εφυγα τελικά….

    23/05/2011 στο 13:50

  5. anton555

    23/05/2011 στο 13:54

  6. @Simon

    Προφανώς δεν αναφέρομαι σε τέτοιες περιπτώσεις. Προσπαθώ να μην τσουβαλιάζω όταν συζητώ αυτό το θέμα. Και εννοείται ότι όλοι δικαιούνται μια καταναλωτική υπερβολή. Προσφάτως μου ήρθε ο λογαριασμός μιας τέτοιας. Τον ξεχρέωσα στο ακέραιο όμως διότι δεν πίστεψα ποτέ ότι επειδή δεν έδωσα χρήματα αλλά πλαστικό δεν θα χρειαστεί να πληρώσω το μάρμαρο ή μπορώ να μεταφέρω την πληρωμή στις καλένδες. Τώρα αναζητείται σπόνσορας για να βγει ο μήνας (εχθές με κέρασε ο DrAluca π.χ.) 🙂

    @xtremyst
    «παρα το ζόρι της ανεργίας ενιωσα ανακουφισμένος που εφυγα τελικά»
    Μεγάλη αλήθεια. Αν και δεν έχω δουλέψει ούτε σε τμήμα collection ούτε σε πωλήσεις ποτέ όταν άρχισε ο «στόχος» του τμήματος να κρέμεται απειλητικός πάνω από τα κεφάλια μας, την έκανα με ελαφρά πηδηματάκια. Αν δεν το ‘χεις μέσα σου δεν μπορείς να την κάνεις αυτή τη δουλειά.

    @oldboy
    ΚΟΥΡΑΓΙΟ 🙂

    23/05/2011 στο 14:04

    • simon

      Μπορείς πάντα να με υπολογίζεις… 🙂

      23/05/2011 στο 14:07

      • Ευχαριστώ! 🙂 🙂

        23/05/2011 στο 14:11

      • loophole

        Simon μην ανοίγεσαι, ο draluca έχει λέφτα.. 😛

        23/05/2011 στο 14:14

        • DrAluca

          Μονο για κυριες εχω loophole….
          🙂
          Αντε τωρα….
          Καλημερες μεσιεδες και μανταμες…

          Χαμογελατε…

          23/05/2011 στο 14:18

          • Ο DrAluca αποκλείεται να έχει λεφτά…γιατί έχει μεγάαααλη καρδιά 😉
            Ως γνωστών και τα δυο μαζί, δεν!

            23/05/2011 στο 14:24

            • DrAluca

              Οχι πες…..
              Ποσο σ’αγαπαω? ΠΟΣΟ?

              Χαμογελατε…

              23/05/2011 στο 14:25

            • πιο πολύ κι από μένα;

              23/05/2011 στο 14:31

              • DrAluca

                Τι βιντεακι προσφερεις εσυ?
                Και τους δυο μη σου πω….
                Χωρος υπαρχει
                🙂
                Αρκει να ειστε αγαπημενοι.

                Χαμογελατε…

                23/05/2011 στο 14:33

              • μανικακος

                ΣΟ:

                Παρακαλουντε οι χρηστες να αγαπανε περισσοτερο τον επιμελητη του ποστ…
                αλλιως θα εχουμε ιστοριες….
                εκ της διευθηνσεως….μερσι!!! 🙂 🙂 🙂 🙂

                23/05/2011 στο 14:34

    • Xaxaxaxa thanks Narrator 😛

      23/05/2011 στο 14:08

  7. Είμαι σίγουρος DrAluca! Για πάρτι σου 😉

    23/05/2011 στο 14:26

    • DrAluca

      Ω….
      Μιλ μερσι μον αμι…
      😉

      Χαμογελατε..

      23/05/2011 στο 14:27

  8. Δούλεψα 2 εβδομάδες στα Jumbo, και έβγαλα υποχρεωτικά κάρτα αυτόματης ανάληψης στην eurobank γιατί μέσα από εκεί θα με πλήρωναν.

    Η τράπεζα θεώρησε καλό να μου στείλει και πιστωτική κάρτα. Τους την επέστρεψα και τους ζήτησα τηλεφωνικά να μην μου ξαναβγάλουν αφού δεν ζήτησα κιόλας.

    Μου ξαναέστειλαν πιστωτική κάρτα, την πήρα και πήγα γεμάτος οργή στα κεντρικά της γραφεία στο Ηράκλειο, και τρέμοντας από τα νεύρα μου (πως δεν έπνιξα κανένα εκεί μέσα) τους απείλησα με μηνύσεις αν τολμήσουν και μου ξαναστείλουν.

    Λογικά τους τρομοκράτησα γιατί με έχουν αφήσει σε ησυχία 10 χρόνια τώρα κοντά.

    23/05/2011 στο 17:28

    • μανικακος

      α καλα…
      εμας την στειλανε και τρίτη χρονιά -πριν 8 χρόνια- και μας ζητουσαν και την ετησια συνδρομη 3χ30 ευρω….
      πολλα καντυλια λεμε….

      23/05/2011 στο 18:49

  9. Επειδή πιστωτική κάρτα δίχως να υπάρχει ενυπόγραφη αίτηση δεν νοείται, καλό θα είναι να προσέχουμε που βάζουμε την υπογραφή μας. Π.χ. όπως είπα πιο πάνω, αγοράζοντας ηλεκτρικές συσκευές με δόσεις. Αν συνεργαζόμαστε ήδη με κάποια τράπεζα και μας στείλει κάρτα, τα πιο πιθανά ενδεχόμενα είναι είτε να πρέπει να επιστρέψουμε κάποιο έντυπο υπογεγραμμένο για να τεθεί σε «ισχύ», είτε να έχουμε πάρει κάποιο άλλο προϊόν στους όρους του οποίου υπογράψαμε για κάρτα. Σε κάθε περίπτωση, επιστρέφουμε την κάρτα σε υποκατάστημα και απαιτούμε βεβαίωση ακύρωσης/μη οφειλής.

    23/05/2011 στο 17:40

    • anarchovlaxos

      κατι παρομοιο ειχε τυχει του πατερα μου,οπου θελαν ντε και καλα να του φορτωσουν πιστωτικη. τωρα πραγματικα δεν ξερω που μπορει να υπεγραψε και να του την εστειλαν σπιτι, το θεμα ειναι οτι για να την ξεφορτωθει επρεπε να τους πληρωσει τα εξοδα για την …αλληλογραφια,κατι τετοιο..
      πολυ θρασος οι μπασταρδοι

      23/05/2011 στο 22:12

      • Όντως έχουν θράσσος απύθμενο. Γι’αυτό καλό είναι να ξέρουμε τα δικαιώματά μας και να τα απαιτούμε.

        24/05/2011 στο 10:37

  10. Αθανασία

    Χρησιμοποιώ χρόνια πιστωτική κάρτα . Μιας τράπεζας μόνο και χωρίς ετήσια συνδρομή . Εξυπηρετεί πολυ όταν είσαι εκτός στενών τοπικών οριων καθόσον δεν είσαι αναγκασμένος να έχεις μετρητά μαζι σου. Το μυστικό είναι να την χρησιμοποιείς με σύνεση και λογική, χωρίς υπερχρέωση….. πάντα να την αποπληρωνεις στη λήξη της, να μη παρασυρθείς με τη ελάχιστη καταβολή γιατί τότε πέφτουν τόκοι και δεν λέει να τελειώσει το χρεος σου.
    Αυτη είναι η δικη μου εμπειρία .

    23/05/2011 στο 18:20

  11. anarchovlaxos

    οποτε πρεπει να προστεθει αλλο ενα επαγγελμα στο γνωστο συνθημα..
    //καλυτερα ανεργος παρα μπατσος ή κολεκτορας//

    Χαρακτηριστικη περιπτωση ενος μπαρμπα στο χωριο,ο οποιος ειχε σουβλατζιδικο και τα πηγαινε μια χαρα που λεμε,το παρατησε,πουλησε χωραφι,εβαλε υποθηκη το σπιτι,πηρε δανειο ανοιξε …
    μπαρ της κακιας ωρας,δεν πατουσε ανθρωπος,δεν ειχε λεφτα να πληρωσει το δανειο σε καμια περιπτωση και ..ξερετε τι εκανε το τοπικο υποκαταστημα της τραπεζας που πηγαινε;του εδωσε μπλοκ με 40! επιταγες,και αυτος φεσωσε οοοοολο τον ντουνια …απο προμηθευτες,σερβιτορους,dj, μεχρι ξυλουργους και χτιστες… και δεν εγινε πριν 5 χρονια,αλλα εν καιρω μνημονιου..

    23/05/2011 στο 19:12

  12. vassozacharof

    Η χρεωκρατια ειχε ξεκινησει πολυ πριν οριστικοποιηθει σαν καθεστως στη χωρα.
    Φερουν κυρια ευθυνη γι’αυτο οι κυβερνησεις που δεν ευαισθητοποιησαν τους καταναλωτες
    (γιατι τους βολευε, ο καταναλωτικος πολιτισμος που περνουσε στις μαζες που αλλο που δεν ηθελαν να ζουν με ψευδαισθησεις και νομισματα) και που δεν εβαλαν κανονες και ορια
    στις τραπεζες στο βαθμο που ηταν εφικτο, για την προστασια των πελατων τους.
    Τα προβατα που συρθηκαν πισω απο μια πρωτογνωρη γι’αυτα συναλλαγη με τις τραπεζες χωρις να ξερουν λεπτομερειες δανειοληπτικες και χωρις καμμια εμπειρια (τελικα αυτος ο λαος
    ουτε απο τα λαθη του μαθαινει), τα λαμογια που πηραν (χαριστικα) επιχειρηματικα δανεια και
    τα φαγανε σε καγιεν και πισινες και οι τραπεζικοι που απο καποιον ευστοχα εχω ακουσει να
    αναφερει το εξης: υπαρχουν 3 ειδων ανθρωποι, οι εξυπνοι, οι βλακες κι οι τραπεζικοι.
    Σε αυτο το σκηνικο του σαπιου τραπεζικου συστηματος και με την αθλιοτητα και ασυδοσια στη συμπεριφορα των κυβερνησεων της κλεπτοκρατιας , τα τελευταια 30 χρονια πορευτηκαμε και πιασαμε πατο.
    Και με το δεδομενο οτι σε οσους εχουν δανεια, υπολογιζοντας στα σταθερα τους εσοδα (που μειωθηκαν η μηδενιστικαν) θα αυξανουν σε αριθμο τα μη δυναμενα να εξυπηρετηθουν.
    Η επιθεση που δεχεται το μεσο νοικοκυριο απο το τραπεζικο συστημα και την αναλγητη φορομπηχτικη πολιτικη της κυβερνησης εχει μια καταληξη: την οικονομικη και κοινωνικη εξαθλιωση ολο και περισσοτερων ανθρωπων.

    23/05/2011 στο 21:13

  13. Γιαννκα

    Σε μια κοινωνια που την ειχαν εξαπατησει κυβερνησεις και ΜΜΕ ,για το ισχυρο ευρω, για την συγκλιση μισθων με ευρωπαιους εταιρους,με τον κομματικο διπολισμο, τις ισχυρες τραπεζες και την πλασματικη ευδαιμονια, οι «φωνες» καποιων για την λαιλαπα που ερχοταν ηταν ανισχυρες και αναιμικες…. ομως δυσαναλογα αληθινες και προφητικες…

    23/05/2011 στο 21:39

    • vassozacharof

      Και με τις συντεχνιες των τραπεζικων συνδικαλιστων μουγκα. Ειχαν δε το θρασσος προ τριμηνου που καταλαβαν οτι θιγονται ανεπανορθωτα κι αυτοι, να εκπεμψουν μυδρους εναντιον της κυβερνησης και του τραπεζικου συστηματος, οι πουλημενοι.Αυτοι κι αν δεν εβλεπαν τι γινονταν τοσα χρονια με τα διαφορα δανεια και τις ‘επιχειρηματικες ‘ χορηγιες
      των τραπεζων.

      23/05/2011 στο 21:44

      • Γιαννκα

        ολοι με τις συντεχνιες τους ,τα μαγαζακια τους και να υπερασπιζονται τον σημαντικοτερο κατ αυτους πυλωνα της οικονομιας αλλα….πισω ειχε η αχλαδα την ουρα.

        23/05/2011 στο 21:55

  14. Back Door Man

    Χρήσιμα link:
    Παράνομη η έκδοση πιστωτικής κάρτας χωρίς τη συγκατάθεση του πελάτη (άρα υπάρχουν Nar)
    http://news.in.gr/greece/article/?aid=748834
    http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=259409

    Καταδίκη εισπρακτικής εταιρείας σε αποζημίωση για παραβίαση προσωπικών δεδομένων
    http://www.newsbeast.gr/society/arthro/132002/katadiki-eispraktikis-etaireias-gia-paraviasi-prosopikon-dedomenon/

    24/05/2011 στο 12:04

    • τι εννοείς «άρα υπάρχουν Ναρ;»

      από το link που παραθέτεις «Στο δικαστήριο αποδείχθηκε ότι η υπογραφή δεν ανήκε στον ενάγοντα και επομένως παράνομα εκδόθηκε η πιστωτική κάρτα. »
      Κάποια υπογραφή, κάπου μπήκε. Δεν υπερασπίστηκα τις τράπεζες πουθενά, μην μου απαντάτε λες και το κάνω, please.

      24/05/2011 στο 12:13

      • Back Door Man

        Μη μυγιάζεσαι αμέσως, δεν σε κατηγορησα σα τσιράκι του Λάτση, κουβέντα κάνουμε. Το link της Ε μιλάει για
        «Κυρώσεις εις βάρος τραπεζών που εκδίδουν σε καταναλωτές πιστωτικές κάρτες χωρίς την αίτησή τους«

        24/05/2011 στο 12:40

        • Προσπαθώ να εξηγήσω πως μπορεί να έχει υπογράψει κάποιος χωρίς να το γνωρίζει. Εξαιρέσεις θα υπάρχουν, ο κανόνας όμως είναι άλλος.

          24/05/2011 στο 12:47

        • simon

          Αυτό όμως, BDM, μπορεί να σημαίνει «με πλαστή υπογραφή» ή «με υπογραφή σε εντολή για άλλο πράγμα» ή «με υπογραφή υπό καθεστώς πλάνης, απάτης ή απειλής» ή -όπως λέει ο αστικός κώδικας- «όταν κάποιοι (οι τράπεζες, εν προκειμένω) εκμεταλλεύονται την ανάγκη, την κουφότητα ή την απειρία» του συναλλασσομένου.

          24/05/2011 στο 13:01

          • Eddie

            δλδ απλα μια αποδειξη οτι ο αστικος κωδικας, τελικα ειναι οντως αστικος (δλδ ταξικος)

            24/05/2011 στο 13:08

          • Back Door Man

            Δεν ξέρω τι ακριβώς μπορεί να σημαίνει, εδώ ολοκληρο από τον Συνήγορο του Καταναλωτή
            http://www.synigoroskatanaloti.gr

            24/05/2011 στο 13:28

  15. συνδεσμος εκτροφεων Ιερων Αγελαδων Σ.ΕΚ.ΙΕΡ.Α

    απο τη θεση του θεραποντος Ιερων αγελαδων , μπορω να ομολογησω μετα βεβαιοτητας και παρεισιας οτι ο περηφανος Ιερος λαος , το οχημα και υποκειμενο του επαναστατικου προτσεσου δε ευθυνεται σε τπτ και αδικως μαστιγωνεται υπο υμων και ημετερων η και αυτομαστιγωνεται εις τας στιγμας ευθυκρισης του

    για ολα φταιει ο καπιταλισμος και οι αλλοι

    για την υπογραφη

    Γ.Γ. του Σ.ΕΚ.ΙΕΡ.Α.

    Ιωσηφ Βλαδιμιρου Τρολλαρηγα

    διευθυνση
    περισσος συνοικισμος κουμουνδουρου, πλατεια βαλτεστιου, ανταρσιας και κοε γωνιας

    24/05/2011 στο 13:13

    • συνδεσμος εκτροφεων Ιερων Αγελαδων Σ.ΕΚ.ΙΕΡ.Α

      δλδ ελεος
      δε θελω να ενοχλω , αλλα μια κουβεντα ειπε ο Narrator ,κατι που το βλεπουμε ολοι, το ζουμε στους διπλα μας , το σχολιαζουμε στις παρεες μας και πεσατε να τον φατε

      ελεος ρε
      δεν ειχα ποτε καρτα ΠΟΤΕ … ΠΟΤΕ …ΠΟΤΕ
      δεν ψωνισα ΠΟΤΕ … ΠΟΤΕ …ΠΟΤΕ κατι διχως να εχω
      τα τελευταια παπουτσια τα πηρα απο τη λαικη με 11 ευρω πριν 2 χρονια ,επειδη δεν ειχα

      ε δε μπορω τοδραμα αυτου που χρεωθηκε για τον Χονδρος … πως τον λενε , η για τα μποντυ λαιν
      δε ξερω αμα το καταλαβατε αλλα μας πηδανε πανταχοθεν ελευθερα και ασχολουμαστε με πιπες

      αυτα και σορυ …

      24/05/2011 στο 13:17

      • μανικακος

        δλδ πόσους ξέρεις ρε παπαΡούπα να χρωστάνε για αγορές σε καλλιντικά και γραβάτες?
        νομίζω οτι εχει ψιλοτεντώσει αυτός ο μύθος…

        24/05/2011 στο 13:21

        • Spin

          σκάσε και μαστιγώσου ;P

          24/05/2011 στο 13:27

          • Eddie

            το εκανε και ο Κουλουρης καποτε για μας 😛

            24/05/2011 στο 13:29

          • μανικακος

            μά’ιστα ΑΦΕΝΤΙΚΟ…

            24/05/2011 στο 13:30

        • συνδεσμος εκτροφεων Ιερων Αγελαδων Σ.ΕΚ.ΙΕΡ.Α

          κανεναν ρε αγαπη … γιατι να χαλαμε τις καρδιες μας , αφου ολα μυθος ειναι 🙂

          24/05/2011 στο 13:36

          • Eddie

            παντου υπαρχει ενας μυθος. Εμεις εχουμε τον τρολιεντες 😉

            24/05/2011 στο 13:38

      • Spin

        άσε που είσαι και εκτροφέας άρα έχεις φράγκα 😀

        24/05/2011 στο 13:29

        • συνδεσμος εκτροφεων Ιερων Αγελαδων Σ.ΕΚ.ΙΕΡ.Α

          ειπαμε εκτροφεας εκ περισου 🙂

          24/05/2011 στο 13:35

          • Eddie

            τον Κοροβεση τι τον εχεις;

            24/05/2011 στο 13:37

            • συνδεσμος εκτροφεων Ιερων Αγελαδων Σ.ΕΚ.ΙΕΡ.Α

              τπτ , αλλα τον συμπαθω παρα παρα πολυ

              εσυ ?

              24/05/2011 στο 13:48

  16. simon

    Ο ΑΚ είναι όντως ταξικός! 🙂 🙂 Η συγκεκριμένη διάταξη όμως θεωρεί άκυρες τις συμβάσεις που γίνονται κάτω από τέτοιες συνθήκες.

    24/05/2011 στο 13:13

  17. Να χαρισθούν τα δάνεια στα μικρά και μικρομεσαία νοικοκυριά και επιχειρήσεις.

    25/05/2011 στο 12:32

  18. BASIA PAPADOPOULOU

    Εργαζόμουν για επτα συνολικά χρόνια στον χώρο του collection σε εισπρακτικές και δικηγορικά. Δυστυχώς ο όρος collection agent ειναι παρεξηγημένος. και αυτο γιατι τις περισσότερες φορες οι περισσότεροι κολλεκτορες που τηλεφωνουν έχουν υφος του τυπου λες και ειναι δικα τους τα χρηματα που οφείλονται να επιστραφούν. Δυστυχώς δεν ακουμπούν στο πρόβλημα του πελάτη για να βρούν την λύση. Η δουλειά τους είναι σημαντική αλλά δυστυχώς έχει προβληθεί με τον χειρότερο τρόπο που γίνεται παρεξήγησιμη.
    Και αυτό ξεκίνησε δυστυχώς από τις εισπρακτικές που στην πρόσληψη προσωπικού είχαν φοιτητές ή πολύ νεαρής ηλικίας άτομα που είχαν το παραπάνω ύφος. Αλλιώς αντιμετωπίζει αυτήν την δουλειά ένας άνθρωπος που έχει υποχρεώσεις και αλλιώς ένας βολεμένος στο σπίτι των γονιών του. Εκπαίδευση παρέχεται για την εκμάθηση του επαγγέλματος αλλά θα έπρεπε να υπάρχουν και test στοιχειώδους καλής συμπεριφοράς στην τηλεφωνική ενόχληση των οφειλετών.
    Δούλευα χρόνια στον συγκεκριμένο χώρο και δεν θέλω να ξαναυπάρξω παρά μόνο σε μεγάλη ανάγκη. Ψυχοφθόρο επάγγελμα που θέλει γερό στομάχι.
    Συμφωνώ με τα προαναφερθέντα σχόλια αλλά ήθελα να προβάλλω και την δική μου άποψη

    27/05/2011 στο 16:26

  19. gkolize

    Καλησπέρα .
    ΟΧΙ ΑΛΛΗ «ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ» !ΘΑ ΟΜΟΛΟΓΗΣΩ!!
    Θέλω να ασχοληθώ με τη μειοψηφία των σχολιαστών και υπερασπιστών των υπαλλήλων εισπρακτικών εταιριών,δηλαδή τους τοκογλυφότερους των τοκογλύφων, πιό κουκουλοφόροι των κουκουλοφόρων της κατοχής,τους μαυραγοριτότερους των μαυραγοριτών ,»εργαζομένους»(Ακου εργαζόμενους !Αχαχαχαχα!) οι οποίοι :
    1) Ή ηλίθιοι είναι ή
    2) Γαυγίζουν και κουνούν την ουρίτσα τους εκεί που τρώνε και εκτός από το να κουνούν την ουρίτσα τους το πρωί , κάνουν και απλήρωτες υπερωρίες στα διάφορα «μπλογκς» μετά τη «δουλειά».Μπράβο καλά μου σκυλάκια!Να προσέξουν όμως μη πάρουν,κατά λάθος,τηλέφωνο να “ενημερώσουν” από την ”δουλειά” τους τον ίδιο τους τον εαυτό(αν δεν τον έχουν κάνει ήδη),το σπίτι τους,τη μάνα τους,συγγενείς ,φίλους και συμ-πολίτες τους Α,και τους αναγκασμένους σε απόπειρες αυτοκτονίας (340 περίπου,λόγω χρεών,τον τελευταίο ενάμιση χρόνο.Δεκάδες εξ αυτών το έκαναν πράξη.)γιατί το τηλεφωνικό σύστημά τους είναι αυτόματο και τυφλό.Έτσι δηλώνουν όταν εκβιάζουν,ε συγνώμη,»ενημερώνουν για 3, 10 , 13 , 23 ,43 φορές τη μέρα αυτοί οι -του κοινού ποινικού δικαίου- «εργαζόμενοι».Και όλα αυτά μπροστά στα παιδιά σου ,στο οικιακό σου άσυλο,στη δουλειά σου ,στους συγγενείς, και σε όσους σε γνωρίζουν.Χρησιμοποιούν μεθόθους ψυχολογικής βίας που θα ζήλευαν και οι βασανιστές της χούντας .Ιδια ερώτηση, απειρες φορές, μέχρι να αποσπάσουν την ομολογία για το πότε θα τους πληρώσεις ανεξάρτητα με το άν έχεις η δεν έχεις . Είναι προφανές ότι οι σχολιαστές τοκογλύφοι πέρα από τσόντα,τζόγο,λαιφ στάιλ, τηλεοπτικά σκουπιδο-πρότυπα και παραλιακή δεν ξέρουν τίποτα άλλο.Αυτά ήξερε και αυτός που μπούκαρε στο Πολυτεχνείο 1973 και εν ψυχρώ δολοφόνησε τους εξεγερμένους.Αυτές τις ορδές απολιτίκ και ασυνείδητων καταναλωτών,ανήθικων και αδίστακτων παρτάκηδων θέλουν ως πελάτες αλλά και ώς “εργαζομένους “μετά, , οι συμμορίες των κακοποιών με τις γραβάτες,δηλαδή,οι Ὀμιλοι Τραπεζών-Εισπρακτόρων-Δολοφόνων,και το διορισμένο πολιτικό τους προσωπικό.Αυτοί που εκλέχτηκαν τα τελευταία 35 χρόνια ντέ!
    Και κάτι άλλο.Επειδή κάποιοι θεωρούν ότι τους επιτρέπεται σε καθεστώς οικονομικής χούντας να υπερασπίζονται αυτά τα ανήθικα ασπόνδυλα ρεμάλια, λέγοντας οτι δεν φταίνε αυτοί,εργαζὀμενοι είναι,κ.λ.π. πρέπει να τους πώ πως δουλειές είναι αυτές που οι σπουδαίοι και άξιοι άνθρωποι σε αυτές προσφέρουν κάτι χρήσιμο και παράγουν αγαθά στο κοινωνικό σύνολο.Π.χ.καθαρίστριες ,σκουπιδιάρηδες,κηπουροί,δάσκαλοι,ταξιτζήδες,γιατροί,νοσοκόμες,εργάτες,αγρότες ,πιλότοι ,ψαράδες ,ταχυδρόμοι,πουτάνες(με αρκετές επιφυλάξεις),καλλιτέχνες,φιλόσοφοι,οικοδόμος,κτηνοτρόφοι, ξενοδόχοι,μπακάληδες,κουρείςκαι κ.λ.π. χρήσιμα και παράγωγικά επαγγέλματα.Παραδοσιακή αξία και αρχή των έντιμων και άξιων ανθρώπων της δουλειάς .‘’Να γίνεις χρήσιμος άνθρωπος στην κοινωνία ’’λέγανε ,όχι χρήσιμος άνθρωπος στον τραπεζογραβατωμένο ληστή!
    Θέλω να μου πεί ΕΝΑΣ,ΕΝΑ στοιχείο,ένα κάτι,που να με κάνει να αλλάξω γνώμη, ότι 10.000 καθάρματα “τοκογλυφο-εργαζόμενοι” μαζί με τους “τοκογλυφο-επιχειρηματίες”(Γιοί του Σιούφα,πού χού)των βρωμερών εισπρακτικών εταιριών τους προσφέρουν κάτι στο κοινωνικό σύνολο και όχι μόνο στα αφεντικά τους.
    Πρέπει να ξέρετε ότι οι τραπεζο-ληστές με γραβάτα πουλάνε τα ανείσπρακτα δάνεια σε εταιρίες με έδρα συνήθως την κεντρική Ευρώπη(Εταίαίαίαίροι μας!) μόλις στο 10% της αρχικής αξίας τους.Τα εισπρακτο-κοράκια μας εδώ μετά έρχονται και σου λένε ότι σου κάνουμε διακανονισμό με π.χ. 50% της αξίας του δανείου.Ετσι πετυχαίνουν κέρδος 400 % για παράδειγμα.Δείτε εδώ.

    http://archive.enet.gr/online/online_text/c=114,dt=07.12.2008,id=82821060.

    Το να εκβιάζουν παραβιάζοντας στοιχειώδη συνταγματικά δικαιώματα,οι μαλάκες, για ποσά που σε καμμία περίπτωση δεν εισπράτονται,είναι σαν να πηγαίνουν για κυνήγι ελαφιού στην έρημο.

    Και τέλος ένα μήνυμα προς τα γιουσουφάκια “εργαζομένους”.
    Το να έχεις ταξική συνείδηση σημαίνει να ξέρεις να υπερασπίζεσαι το συμφέρον και την αξιοπρέπεια της χρεωμένης μάνας ΣΑΣ,του χρεωμένου άνεργου μπάρμπα ΣΑΣ, και των χρεωμένων από ανάγκη,συνανθρώπων ΣΑΣ.Αυτό γίνεται διαβάζοντας.
    Κάποια μέρα θα χτυπήσουν και για ΕΣΑΣ οι καμπάνες και ίσως τότε να μην έχει μείνει κανείς να σας συμπαρασταθεί.(Κάπως έτσι έλεγε ο Μπέρτολτ Μπρέχτ).

    Περιμένω εναγωνίως την ημέρα και σύντομα πλησιάζει ,όπου θα βγούν να διαμαρτητηθούν για απολύσεις στην «τίμια» δουλίτσα τους .Ε ρε γιαούρτια που έχουν να πέσουν!Και μή δώ συντρόφους μου απέξω να τους υπερασπίζονται για τα ψηφαλάκια τους,γιατί τότε ναί,η πολιτική μου θέση θα αλλάξει απογοητευτικά ριζικά.

    Ευχαριστώ για τη φιλοξενία και
    συγνώμη για το έντονο της απόγνωσής μου.

    17/10/2011 στο 02:17

  20. katy

    Mου ήρθε σήμερα με email και δεν θα μπορούσα να μην το μοιραστώ μαζί σας!

    Ακόμη γελάω…. 🙂 🙂 Χαχαχα!

    ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

    – Τον κ. Παπαδόπουλο, παρακαλώ….
    – Ο ίδιος.
    – Αγκαθούρα από την Kleftobank.
    – Αριθμό ταυτότητας και πατρώνυμο, παρακαλώ;
    – Για ποιον λόγο;
    – Γιατί σκοπεύω να σας κάνω μήνυση, κυρία Αγκαθούρα. Για παρενόχληση.
    – Δεν είμαι υποχρεωμένη να σας δώσω τα στοιχεία μου.
    – Δεν είμαι υποχρεωμένος τότε να σας απαντήσω. (κλείσιμο)

    ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

    – Ο κ. Παπαδόπουλος;
    – Εξαρτάται.
    – Τι εννοείται «εξαρτάται»;
    – Από το ποιος τον ζητεί.
    – Συγγνώμη, αυτό δεν είναι το τηλέφωνο του κ. Παπαδόπουλου;
    – Πιθανότατα. Ποιος τον ζητεί;
    – Αγκαθούρα. Από την Kleftobank.
    – Τότε δεν είμαι ο κ. Παπαδόπουλος.
    – Μπορώ να μιλήσω στον κ. Παπαδόπουλο;
    – Αμα θέτε, εγώ θα σας εμποδίσω;
    – Με συγχωρείτε, τι συμπεριφορά είναι αυτή;
    – Αν ξαναπάρεις, να δεις που θα την έχω χειροτερέψει.

    ΣΑΔΟΜΑΖΟ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

    – Τον κ. Παπαδόπουλο, παρακαλώ.
    – Ο ίδιος.
    – Από την Kleftobank τηλεφωνώ, κύριε Παπαδόπουλε, Αγκαθούρα.
    – Α, υπέροχα.
    – Σχετικά με το δάνειό σας..
    – Ναι, τι έπαθε;
    – Εχετε καθυστερήσει 6 ημέρες την πληρωμή του.
    – Και μία σήμερα 7.
    – Πότε υπολογίζετε ότι θα μπορέσετε να καταθέσετε το ποσό;
    – Οταν το καταθέσω, θα το δείτε στον υπολογιστή σας.
    – Πρέπει να μου πείτε μια ημερομηνία.
    – Δεν θέλω να σας πω. Θα το δείτε κατατεθειμένο.
    – Με συγχωρείτε, αλλά δεν είναι αυτή συμπεριφορά.
    – Βρε, άντε μου στο διάολο, που θα μου μάθεις και συμπεριφορά, αλογομούρα.
    – Η συνομιλία μας, κύριε Παπαδόπουλε, καταγράφεται και θα μεταβιβαστεί στους υπεύθυνους.
    – Και πώς θα τους πεις ακριβώς, κούκλα μου; «Με είπαν μαλακισμένη στο τηλέφωνο επειδή κάνω το επάγγελμα μιας μαλακισμένης;» (κλείσιμο)

    ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

    – (Απαντάμε στο κινητό έχοντας δει το νούμερο τηλεφώνου, με την αναγνώριση)
    – Ψησταριά το «Ωραίο Λιόπεσι», λέγεται;
    – (Το κλείνει η Αγκαθούρα, σαστισμένη.)

    ΝΤΑΝΤΑΪΣΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

    – Ο κ. Παπαδόπουλος;
    – Ναι;
    – Ο κ. Παπαδόπουλος;
    – Ναι;
    – Με ακούτε, κύριε Παπαδόπουλε;
    – Οχι.

    ΚΑΨΩΜΕΝΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

    – Ο κ. Παπαδόπουλος;
    – Σας ακούω.
    – Αγκαθούρα από την Κleftobank.
    – Καλησπέρα, κυρία Αγκαθούρα, σας περίμενα.
    – Εγινε κάποια κατάθεση μήπως;
    – Αχ, δυστυχώς, δεν πρόλαβα.
    – Αύριο θα τα καταφέρετε;
    – Να σας πω, τι φοράτε αυτή τη στιγμή;
    – Συγγνώμη;
    – Θα ήθελα να πάρετε το ακουστικό και να το ακουμπήσετε πάνω σας και σιγά-σιγά να το κατεβάσετε προς τα κάτω και μετά……..ααχχχ!
    – Πώς μιλάτε έτσι, κύριε Παπαδόπουλε;
    – Δεν είμαι ο Παπαδόπουλος, αλλά σε «άναψα» άτιμη, ε;

    18/10/2011 στο 19:48

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s