δαγκανίδια άνευ λόγου ….

Jesus Christ Rockstar

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΥ

απο enet.gr

«Ο χριστιανισμός θα πάψει να υπάρχει, θα συρρικνωθεί και θα αφανιστεί. Δεν το συζητάω καν, έχω δίκιο και θα αποδειχθεί πολύ σύντομα. Οι Beatles είμαστε τώρα πιο διάσημοι από τον Ιησού». Αυτές οι δηλώσεις του Τζον Λένον τον Μάρτιο του 1966 στην βρετανική εφημερίδα «Evening Standard» ισοδυναμούσαν με κήρυξη πολέμου στην «ηθική πλειοψηφία» των ΗΠΑ.

Η γκροτέσκα φιγούρα του Μέριλιν Μάνσον ως αποκαθηλωμένου Χριστού στο εξώφυλλο του «Holy Wood» εξόργισε τη χριστιανική δεξιά

Ουσιαστικά η διάσημη φράση του Λένον δεν έκανε καμιά εντύπωση στην Ευρώπη, που μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο είχε εμπλακεί σε έναν διάλογο περί της ύπαρξης του Θεού και την αντίφαση ανάμεσα στα κηρύγματα της Βίβλου και την ευλογία της επίσημης Εκκλησίας στα στρατεύματα που αιματοκύλισαν την Ευρώπη. Στην Αμερική, όμως, που τα λόγια του Λένον έφτασαν έξι μήνες μετά, όταν ένα περιοδικό αναδημοσίευσε τη συνέντευξη, η αντίδραση ήταν διαφορετική.

Πολλοί ραδιοφωνικοί σταθμοί στο Τέξας και την Αλαμπάμα απαγόρευσαν να μεταδίδονται τραγούδια των Beatles, ενώ δημοτικά συμβούλια σε πόλεις όπως το Μέμφις ανακήρυξαν τους βρετανούς μουσικούς ανεπιθύμητους για συναυλίες. Η ρατσιστική οργάνωση Κου Κλουξ Κλαν οργάνωσε μια τελετή εκδίκησης, όπου ένας δίσκος των Beatles καρφώθηκε συμβολικά σε ένα ξύλινο σταυρό, και παραθρησκευτικές οργανώσεις του Νότου κάλεσαν σε δημόσιες συγκεντρώσεις όπου έκαιγαν δίσκους του «καταραμένου συγκροτήματος». Κάτω από όλη αυτή την πίεση και με δεδομένη την ανάγκη να επανακτηθεί η αγορά των ΗΠΑ, ο Λένον αναγκάστηκε να δώσει συνέντευξη τύπου στο Σικάγο όπου ανασκεύασε τη δήλωσή του λέγοντας πως εννοούσε ότι «οι Beatles έχουν περισσότερη επιρροή στους έφηβους από ότι ο Χριστός» και ότι «δεν ήθελε να θίξει τους θρησκευόμενους ανθρώπους».

Οχι φυσικά ότι δεν υπήρχαν ανοιχτοί λογαριασμοί από το παρελθόν. Οι γοφοί του Ελβις είχαν ήδη από την δεκαετία του ’50 σκανδαλίσει τους συντηρητικούς πολίτες στις ΗΠΑ. Γι’ αυτούς ο «Βασιλιάς» αντιπροσώπευε το απόλυτο Κακό, ειδικά τη σεξουαλική απελευθέρωση, αφού στη σκηνή ήταν «σαν να έκανε στριπτίζ με ρούχα». Οι πάστορες των Ευαγγελιστών ήταν οι πρώτοι που είδαν στο ροκ εν ρολ τη «μουσική του διαβόλου» και κάλεσαν το ποίμνιο «να μην ανοίξει τις θύρες» σε αυτόν τον ήχο. Καθόλου παράξενο, αφού μέχρι τότε η τζαζ και τα μπλουζ αφορούσαν τους μαύρους και κάποιους ελάχιστους μποέμ λευκούς. Ενώ ο Ελβις, χάρη στο νέο τότε μέσο, την τηλεόραση, προώθησε την «ανήθικη και επικίνδυνη» εικόνα του ροκ σταρ σε κάθε σπίτι. Και χαρακτηρίστηκε όχι μονο διαβολικός, αλλά και εθνικός κίνδυνος από τη θρησκόληπτη ακροδεξιά των ΗΠΑ, αφού την εποχή του Ψυχρού Πολέμου η θρησκεία ήταν που χώρισε την «ελευθερία και τη δημοκρατία από τους άθεους που κρύβονταν στο Σιδηρούν Παραπέτασμα».

Αλλά αυτές ήταν απλές αψιμαχίες μπροστά στον πόλεμο που θα ξεκινούσε στα μέσα της δεκαετίας του ’60. Εκεί εμφανίστηκε και η αντίφαση που θα στοίχειωνε τη ροκ σκηνή. Από την μια υπήρχαν οι βέβηλοι με το αλήτικο ροκ εν ρολ σαν τους Rolling Stones, που ζητούσαν προβοκατόρικα λίγη κατανόηση για τον διάβολο στο ύμνο «Sympathy For The Devil». Και από την άλλη υπήρχαν πολλοί χίπις που επιθυμούσαν να αποκαταστήσουν την εικόνα του Χριστού που είχε καπηλευθεί η επίσημη Εκκλησία. Γι’ αυτούς ήταν ένας κοινωνικός επαναστάτης που ήθελε μέσα από την ειρηνική διαμαρτυρία να επαναφέρει την ισότητα και την κοινωνική δικαιοσύνη. Αυτή η αντίληψη ξεκίνησε από τους πρώτους τραγουδιστές της φολκ που συμμετείχαν στα κινήματα για τα ανθρώπινα δικαιώματα και κορυφώθηκε στο διάσημο πια μιούζικαλ «Jesus Christ Superstar», τη ροκ όπερα του Αντριου Λόιντ Βέμπερ και του Τιμς Ράις, όπου στο δίσκο που κυκλοφόρησε το ρόλο του Χριστού είχε ο Ιαν Γκίλαν των Deep Purple. Φυσικά πολλές θρησκευτικές οργανώσεις διαμαρτυρήθηκαν για το βλάσφημο έργο, αλλά στις αρχές της δεκαετίας του ’70 και μετά την πολιτιστική επανάσταση που είχαν φέρει οι νεολαιίστικες εξεγέρσεις στα τέλη του ’60, ο ρόλος τους είχε πια υποβαθμιστεί.

Αντίθετα όμως υπήρχαν περιπτώσεις όπου διάσημοι ρόκερ έβρισκαν στο χριστιανισμό τη λύτρωση. Ο Μπομπ Ντίλαν είναι η πιο χαρακτηριστική περίπτωση, αφού το 1979 εγκατέλειψε τη ροκ σκηνή για να χριστεί Αναγεννημένος Χριστιανός και να βγάλει δίσκους όπως το «Slow Train Coming» και το «Saved», γεμάτους από θρησκευτικά τραγούδια που, όπως έγραφαν οι τότε κριτικές, «αποδείκνυαν τη βαθιά του πίστη». Ο Ντίλαν βρέθηκε στο ναδίρ της πορείας του, αλλά ξέφυγε γρήγορα από αυτή τη φάση της μετάνοιας και συνέχισε να προσφέρει καλή μουσική. Οπως έγραψαν τότε και οι «New York Times», «ο χριστιανισμός δεν τον εμπόδισε να συνεχίσει να είναι ο εικοκλάστης της ροκ σκηνής». Αυτός όμως που δεν ξέφυγε ήταν ο Λιτλ Ρίτσαρντ, ο «αρχιτέκτονας του ροκ εν ρολ», «ο μαύρος εκμαυλιστής της λευκής νεολαίας» κατά τους θρησκευόμενους ρατσιστές του Νότου που κατέληξε πάστορας των Ευαγγελιστών. Ο ίδιος διηγόταν ότι, ενώ βρισκόταν στη σκηνή του Σταδίου στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας, παίζοντας μπροστά σε 40.000 άτομα, είδε σαν όραμα μια πύρινη μπάλα να διασχίζει τον ουρανό και συνειδητοποίησε ότι ο Θεός του ζητούσε να σταματήσει το ροκ εν ρολ. Αργότερα άλλαξε γνώμη και προσάρμοσε την πίστη του στα τραγούδια του.

Στο μεταξύ κάθε μουσικό κίνημα που γεννιόταν στα τέλη του ’70 έσερνε πίσω του και την αντίθεση στην επίσημη θρησκεία. Στη Βρετανία το χέβι μέταλ με πρωταγωνιστές τους Black Sabbath επανέφερε τη σκανδαλώδη φύση του ροκ εν ρολ ενάντια στα θρησκευτικά σύμβολα. Με προβοκατορικούς στίχους όπως του «Sabbath Bloody Sabbath», με φήμες πίσω τους για τελετές μαύρης μαγείας και μια επιθετική δημόσια εικόνα όπου οι σταυροί ανακατεύονταν με τη δυνατή μουσική, έγιναν οι αποδιοπομπαίοι τράγοι για την Εκκλησία. Ηταν μόνο η αρχή μιας ολόκληρης εκστρατείας των παραθρησκευτικών ομάδων ενάντια στο χέβι μέταλ που περιελάμβανε από απλές συστάσεις για τη διαφθορά των νέων, μέχρι τις απίστευτες γελοιότητες ότι αν οι δίσκοι παιχτούν ανάποδα ακούγονται επικλήσεις στον Σατανά. Αυτή η διαμάχη διαρκεί μέχρι σήμερα, καθώς η μέταλ σκηνή είναι προσκολλημένη σε έναν παγανισμό που απεχθάνεται από τη φύση του τις χριστιανικές δοξασίες. Ετσι υπάρχει η νορβηγική σκηνή του μπλακ μέταλ που κατηγορείται ακόμα και για πυρπολήσεις εκκλησιών, υπάρχουν βίντεο όπως αυτό του «Arise» των Sepultura όπου το συγκρότημα παίζει το κομμάτι μπροστά σε τρεις σταυρούς με τους εσταυρωμένους να φοράνε αντιασφυξιογόνες μάσκες και υπάρχει και η εύθυμη περιπέτεια των Cradle of Filth που το 1989 πήγαν στο Μουσείο του Βατικανού στη Ρώμη φορώντας μπλουζάκια που έγραφαν «Ι love Satan» και συνελήφθησαν από την ιταλική αστυνομία.

Στην Αμερική η σύγκρουση αναζωπυρώθηκε με την έλευση του πανκ. Οπως με τους πολιτικοποιημένους Dead Kennedys που στο μίνι δίσκο τους «In God We Trust, Inc.» επετίθεντο στην οργανωμένη θρησκεία. Εδώ όμως οι πανκ φάνταζαν πιο διορατικοί, καθώς εξηγούσαν ότι «οι αναγεννημένοι χριστιανοί και όλες οι παραθρησκευτικές ομάδες της Αμερικής στηρίζουν νεοφιλελεύθερους προέδρους όπως τον Ρέιγκαν». Θα επιβεβαιωθούν και μετά από χρόνια, όταν πρόεδρος θα γίνει ο Μπους Τζούνιορ. Στα δικά τους βήματα βάδισε και ο Μέριλιν Μάνσον, που με την τριλογία των δίσκων του «Antichrist Superstar», «Mechanical Animals» και «Holy Wood (In the Shadow of the Valley of Death)» επιτέθηκε, με άξονα τη φιλοσοφία του Νίτσε και των θέσεών του περί θανάτου του Θεού, σε όλο τον συρφετό των οργανώσεων της χριστιανικής δεξιάς στις ΗΠΑ. Ειδικά οι βολές εναντίον του τρίπτυχου «όπλα, θεός και κυβέρνηση», που λατρεύουν οι Αναγεννημένοι Χριστιανοί, εξόργισαν τους αντιπάλους που τον κατηγόρησαν μέχρι και για ηθική αυτουργία για τους φόνους στο Γυμνάσιο Κολουμπάιν.

Τέλος, η πιο ιδιάζουσα περίπτωση όπου το ροκ συνάντησε τη Βίβλο αλλά δημιουργικά, είναι ο Νικ Κέιβ τη δεκαετία του ’80. Με δίσκους όπως το «Your Funeral… My Trial», το «Tender Prey» ή το «The Good Son» μεταξύ άλλων ο Κέιβ μαζί με τους Bad Seeds μετέπλαθε ιστορίες από την Αγία Γραφή και τις μετέτρεπε σε υποβλητικά ροκ τραγούδια που μιλούσαν για εγκλήματα πάθους, μετάνοια και τιμωρία. Οπως έλεγε εκείνη την εποχή στις συνεντεύξεις του, «πιστεύω σε μια ανώτερη δύναμη, που μπορεί να την ονομάσεις θεό ή όπως αλλιώς θέλεις, αλλά δεν εμπιστεύομαι την οργανωμένη θρησκεία με τα αλληλούια και τη βέβαιη σωτηρία. Μου αρέσει να διαβάζω και να εμπνέομαι από τις ιστορίες στην Παλαιά και στην Καινή Διαθήκη, γιατί είναι έτσι κι αλλιώς συναρπαστικές».

http://wp.me/p1pa1c-9sS

Advertisements

66 Σχόλια

  1. Marilyn Manson, αλήθεια που χάθηκε αυτό το παιδί 🙂

    17/04/2011 στο 13:34

  2. koula

    εγω αρχιζω και αγχωνομαι λιγακι… και λεω να αλλαξω σταση…
    θα αρχισω να πιστευω σε Θεο και Παραδεισο-Κολαση και άρα «μετα θανατον ζωη»… γιατι ετσι θα εχουμε την ευκαιρια για παρτυ… 😀
    μονο που, επειδη βλεπω τον τελευταιο καιρο οτι ορισμενοι ειστε πολυ του στυλ «χαλαράαα»… και αν κρινω απο τα κανονισματα για καφε… δε μας βλεπω να συναντιομαστε στο after party…
    θα πρεπει να οργανωθουμε καλυτερα, γιατι εκει κατω δε θα΄χει σημα το κινητο και καποιοι θα το χασουν το παρτυ… και μετα… μαυρο κολοβοφιδο που σας εφαγε λεμε!!

    17/04/2011 στο 14:28

    • μανικακος

      ου ρε….

      17/04/2011 στο 14:30

      • koula

        αυτο να’ρθεις να το πεις απο κοντα…

        σημειωσε διευθυνση:
        Λεωσφορος Κωλασης 66 και Διψας 6, Κατω Κοσμος (σταθμός μετρό= Αγιος Οργιος ή
        Νομισματολαγνείο ή έλα με τη Δεθέλ με το 666 που έχει Αφετηρια: Αθ.Περιστερά και περνάει από την Οδό Σατύρων και έχει Τέρμα: Ταγκάζια)
        Θα δεις ένα σημείωμα : Είσοδος μόνο για trell
        μπες και μετά πήγαινε στο ασανσερ και πάτα το κουμπί για το 6ο υπογειο: «Μαζί σε φέραμε»

        17/04/2011 στο 14:51

        • μανικακος

          ζωη σε σας…. 🙂 🙂 🙂

          17/04/2011 στο 14:53

        • koula

          κωδικος (ειναι κλειδωμενο το ασανσερι)
          zmouts!

          (μην ξεχασεις το θαυμαστικο…)

          17/04/2011 στο 14:53

  3. μανικακος

    εγω ειμαι υπερ της ζωης πριν το θανατο….

    17/04/2011 στο 14:57

    • koula

      ‘νταξ… για το πριν, κα¥λά τα λες… αλλά και μετα??? τιποτα? μουγκα στη στρουγκα?? να μη μαζευτουμε καπου ???

      θα φερω και τσιζκέικ… σκεφθειτε το…

      17/04/2011 στο 15:03

      • Για κοιτά λίγο αυτό. Στο παράδεισο έχει άφθονη μπύρα και σεξ… 😀

        17/04/2011 στο 17:41

        • koula

          πφφφφ… οταν λεω γω οτι τελικα θα «χασουμε το παρτυ» λογω ανοργανωσιας…

          τεσπα, εγω για την παρεα θα παω 😛
          και μεχρι στιγμης εχουν δηλωσει οτι θα παραβρεθουν στο Μπυρ το Εξωτερον… ακσιολογα trellια… (αλιμονο τους αν με στησουν!!)
          το μονο μου θεμα ειναι η βρωμοζεστη στην κωλαση… αλλά ειπα στον anton555 να φερει τα απαραιτητα… I guess I’ll survive…

          17/04/2011 στο 18:09

          • μανικακος

            17/04/2011 στο 18:12

          • anton555

            Λοιπον ειπμε:μπυρες,μουσικες,ανεμιστηρακια…Φυγαμε.Α!Μην ξεχασετε να παρετε μαζι σας την Καρτα του Πολιτη.Εχει το 666 επανω.Ειδαλλως θα φατε πορτα.

            17/04/2011 στο 18:43

            • koula

              λεμε παγακια!!! κρασι κοκκινο και τσιγαρα!!!

              καλά κρασά… πanton και στο παρτυ σου… να σου πει και του trollου…
              απφφφ… πάλι θα ψαχνουμε για περιφτέρι… και βενζιναδικο…

              17/04/2011 στο 18:49

          • anton555

            Ε καλα ρε συ Κουλα,δε θα φερνα τσιγαρα?Αφου αυτα θα με στειλουν εκει.Ενταξει,το κρασι το ξεχασα,αλλα δεν ειμαι σιγουρος οτι θα μας αφησουν να το περασουμε.Ξερεις,»τουτον εστιν το αιμα μου»…Δυσκολα,δυσκολα…

            17/04/2011 στο 18:56

            • koula

              αμα φερεις αρκετο… θα κερασουμε και θα μας αφησουν να μπουμε… 🙂

              ασε, θα φερω εγω σανγκρια… 😛 (δε σε εμπιστευομαι οτι θα το θυμηθεις)

              17/04/2011 στο 19:50

      • alexantro trollientes

        μαλακα μου ,δε το πιστευω ρε …δλδ εχω γινει τρελος φαν
        τι λεει ρε η koula
        τι τρολλ ειναι αυτο ρε 😛

        δεν υπαρχει το ατομο

        χαχαχαχα

        ρε σεις υπαρχει σιγουρα , την ειδατε εστω απο μακρια,μηπως την εχετε συναντησει κιολας , την ακουμπησατε ρε… ειναι υλικοτητα ?

        πεστε ρε
        υπαρχει ανθρωπος πισω απο το αβαταρ koula ?????

        17/04/2011 στο 20:20

        • μανικακος

          τι σου έταξε για να τα πεις αυτά?

          17/04/2011 στο 20:33

          • koula

            μπα.. τι ηπιε ρωτα τον… (ασε που δεν πιστευω οτι υπαρχει… μαλλον καποιος απο τους αλλους ειναι και μας δουλευει… μεχρι να τον ανακαλυψει η ΣΟ και να δουλεψει η κα-ban)

            17/04/2011 στο 20:47

        • υπάρχει… μπορώ να το επιβεβαιώσω.

          17/04/2011 στο 20:45

          • koula

            ναι… «εξυπνη κινηση»… να πιστεψει κανεις την κυρια Ουτοπια…

            χμφ

            17/04/2011 στο 20:49

          • alexantro trollientes

            παντα εμπιστευομον την ουτοπια παραπανω απο την πραγματικοτητα

            σε ευχαριστω Jaquou …

            17/04/2011 στο 22:08

  4. anton555

    Εγω λοιπον πιστευω οτι ο χριστιανισμος ηταν θειο δωρο για το ροκ και αντιστροφα.Ο παραπαιων χριστιανισμος ,μετα τον Β Παγκοσμιο Πολεμο,οπτικοποιησε και συγκεκριμενοποιησε τον αορατο Σατανα,συσπειρωνοντας τους πιστους,ωθωντας τους στον συντηρητισμο και απομακρυνοντας τους απο την αμφισβητηση της εξουσιας που μολις λιγα χρονια πριν τα ειχε κανει σκατα.Οπως ειναι φυσικο,οταν δημιουργειται ενα στρατοπεδο φανατισμου,αυτοματως δημιουργειται και ο αντιποδας,με εξισου φανατικους υποστηρικτες.Δεν ειναι τυχαιο οτι λιγα χρονια μετα το τελος της δεκαετιας του 60,το ροκ εγινε κι αυτο ενα μαντρι,προσφεροντας «στο πιατο» του συστηματος γραναζια που απλα ειχαν μακρια μαλλια…

    17/04/2011 στο 15:50

  5. katy

    Χαζή απορία.

    Δεν είναι περίεργο, που οι παπάδες κάνουν ανοίγματα στον ροκ ήχο (βλ. παπαροκάδες), ενώ οι νέοι άνθρωποι, τραγουδούν σαν στυλίτες μοναχοί, που τρέφονται με ακρίδες;

    17/04/2011 στο 18:05

    • μανικακος

      αχαχχαχα…..καλως την…
      λατρεύω τις χαζές απορίες σου…. 🙂 🙂 🙂 🙂

      17/04/2011 στο 18:08

      • katy

        Κι εγώ το νέο σου αβαταράκι! Απλώς υπέροχο!

        17/04/2011 στο 18:13

  6. Σωστο το αρθρο. Με μια ενστασουλα. Δεν ειναι απλα για την «προβοκατσια» το σατανικο ιματζ πολλων χεβυ συγκροτηματων. Και δεν ειναι η αμφισβητηση της θρησκειας (και του χριστιανισμου ειδικοτερα) απο προοδευτικη σκοπια αναγκαστικα. Μαλλον πολλοι υπεπεσαν στην «στρατευμενη τεχνη» του παγανισμου, του σατανισμου και των παραθρησκευτικων δοξασιων και μερικοι εξ αυτων συνδεονται και με εγκληματικη δραστηριοτητα (πχ Burzum). Οχι, δεν ειναι ολα παραμυθια και ανοησιες. Μαλλον ισχυει οτι μια προπαγανδα εχει παντα και μια δοση αληθειας.

    Απορω παντως, πως γινεται και ενας θρησκοληπτος ακροδεξιος οπως ο Bush συμπαθησε εναν «βλασφημο σατανιστη» σαν τον Ozzy 😛

    17/04/2011 στο 18:31

    • Eddie

      παντως αν υπηρχε παραδεισος και κολαση, θα προτιμουσα κολαση στανταρ 🙂

      17/04/2011 στο 18:56

  7. katy

    “Στην εποχή του παραδείσου ο διάβολος έκανε την γυναίκα να ντυθεί, σήμερα την κάνει να γυμνώνεται. Αλλοίμονο! και αυτός ο διάβολος διεφθάρη από τότε”.

    Π. Δημητρακόπουλος (1864-1922), Έλληνας συγγραφέας.

    17/04/2011 στο 19:03

  8. Eddie

    παμε ενα ιεροσυλο τωρα…

    17/04/2011 στο 19:33

  9. Anakata-dyomenh

    σα δεν αντρέπεστε λίγο λέω εγώ… θα κοπούμε όλοι… κάποια μέρα… (από τον επίλογο του άρθρου λειπει αυτος ο κύριος…)

    17/04/2011 στο 21:07

  10. Anakata-dyomenh

    έλα κι ένα «χριστιανικό» που εξυμνεί τον έρωτα…(δε μπορώ να διαλέξω μεταξύ Beck και Leonard Cohen οπότε θα βάλω το τρίτο…)

    17/04/2011 στο 21:16

  11. Anakata-dyomenh

    κι ένας κύριος που εξαγριώνε τους χριστιανούς… το συγκεκριμένο τραγούδι κι αν απαγορεύτηκε… (αν δεν υπήρχε αυτός ούτε Manson θα υπήρχε ούτε τίποτα…) trelllllααααα

    17/04/2011 στο 21:24

    • μανικακος

      I had a pony,
      her name was Lucifer….

      στα χνάρια του Bob…

      17/04/2011 στο 21:32

      • Anakata-dyomenh

        αυτούς εδώ τελευταία έχω αρχίσει να τους γουστάρω πολύ…!!!

        17/04/2011 στο 21:35

  12. Anakata-dyomenh

    κι αυτος ο κύριος είχε μία περίεργη σχέση με τη θρησκεία…

    17/04/2011 στο 21:33

  13. Anakata-dyomenh

    και δε θα μπορούσε να λείπει αυτός… (κάποιος να με σταματήσει…)

    17/04/2011 στο 21:38

  14. koula

    17/04/2011 στο 21:44

    • koula

      ta off-topic σε στελνουν κατευθειαν στην hell, huh???
      βαρεθηκα να περιμενω 😛

      17/04/2011 στο 21:45

  15. μανικακος

    AC-DC…

    17/04/2011 στο 21:45

    • koula

      astadevil re!!!
      kai pare me maziiiiiii… 🙂 🙂 🙂

      17/04/2011 στο 21:52

      • Anakata-dyomenh

        ου ρεεε…

        17/04/2011 στο 21:57

      • μανικακος

        δεν εχει τετοια….
        εγω θα κατσω αναμεσα….

        17/04/2011 στο 21:58

        • Anakata-dyomenh

          να και τα κακά αγγελάκια που χορεύουν… (σε πρόλαβα μάνικ… :ΡΡΡΡ)

          17/04/2011 στο 22:04

          • μανικακος

            ουαου!
            αγαπημενο…..

            17/04/2011 στο 22:06

  16. Anakata-dyomenh

    έλα και Nick, Shane και Kylie σε μεταθανάτιες ανησυχίες…

    17/04/2011 στο 21:46

  17. Anakata-dyomenh

    Με αυτά που βάζετε και koula και manic κατευθείαν εδώ θα πάμε… :ΡΡΡΡΡ (ιρλανδικό «συρτάκι» πεθαίνωωωωωωω)

    17/04/2011 στο 21:48

  18. koula

    eeeeeeeeeeee το θυμηθηκααα!!

    death ballet!! 😀

    17/04/2011 στο 22:02

  19. μανικακος

    ποια ειναι τελικα αυτη η μυστηριωδη κυρια?

    17/04/2011 στο 22:03

  20. μανικακος

    ντόόόόόιιιιινγκ!!!!!!!

    17/04/2011 στο 22:07

    • Anakata-dyomenh

      για ελάτε στα ίσια σας…

      17/04/2011 στο 22:09

      • koula

        ti einai ayto? εξατομικευμενη θρησκεια??

        17/04/2011 στο 22:10

        • Anakata-dyomenh

          ξέρεις αγνωστικισμός κι έτσι…
          Μάνικ, σωραίος… και δεν ήξερα ποιο από τα δύο να βαλω..

          17/04/2011 στο 22:12

          • koula

            αφου λεει personal καλε…
            τεσπα…

            hell’s grannies!
            χααχχαχαχα
            2.30΄ συνθημα τοιχου : make tea not love!

            και μετα λεει οτι η «χειροτερη» μερα ειναι οταν πληρωνονται τις συνταξεις τους… χααχχαχα που τα ξοδευουν ολα σε γαλα, ψωμι και τσάι!

            (μια χαρα εντος θεματος ειμαι! χελλ λέμεεεε!)

            17/04/2011 στο 22:21

      • μανικακος

        ζνιαρφ!!!!

        17/04/2011 στο 22:10

  21. μανικακος

    μιας κ αναφερθηκαν…

    17/04/2011 στο 22:14

    • μανικακος

      An unforeseen future nestled somewhere in time.
      Unsuspecting victims no warnings, no signs.
      Judgment day the second coming arrives.
      Before you see the light you must die.

      17/04/2011 στο 22:18

  22. anton555

    Xε χε

    17/04/2011 στο 22:17

    • anton555

      Εχουμε ενα θεματακι με το συγχρονισμο στον ηχο.Γαματο ομως…

      17/04/2011 στο 22:21

    • anton555

      Ποιοι deathmetalαδες και ποιος Manson.Εδω ειναι το αφεντικο!

      17/04/2011 στο 22:26

      • μανικακος

        μαμά μου…. 🙂 🙂 🙂

        17/04/2011 στο 22:28

      • Anakata-dyomenh

        τσ τσ τσ… θε μου μεγαλοδύναμε…

        17/04/2011 στο 22:36

        • koula

          α ρε ου ου ου ρε!

          προσ’χη στους στιχοι…

          17/04/2011 στο 22:50

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s