δαγκανίδια άνευ λόγου ….

Pere Lachaise

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Once upon a midnight dreary,

while I pondered weak and weary,

Over many a quaint and curious

volume of forgotten lore,

While I nodded, nearly napping,

suddenly there came a tapping,

As of some one gently rapping,

rapping at my chamber door.

`’Tis some visitor,’ I muttered,

`tapping at my chamber door –

Only this, and nothing more.’

Advertisements

3 Σχόλια

  1. Πες την αλήθεια κοπρίτη, πόσες έχεις βγάλει εσύ;

    21/03/2011 στο 11:16

    • μανικακος

      οι ασπρομαυρες ειναι κλεμμενες…. 🙂 🙂 🙂

      21/03/2011 στο 11:38

      • σκουλιkoula

        και οι μαυροασπρες!

        ΣΟ ου ρε!!!!!

        21/03/2011 στο 16:36

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s