δαγκανίδια άνευ λόγου ….

Internationale situationniste

»Στο μέτρο που η κοινωνία ονειρεύεται την αναγκαιότητα , γίνεται αναγκαίο το όνειρο. Το θέαμα είναι ο εφιάλτης της αλυσοδεμένης σύγχρονης κοινωνίας ,που σε τελευταία ανάλυση εκφράζει μόνο την επιθυμία της να κοιμηθεί.

Το θέαμα είναι ο φύλακας του ύπνου αυτού»

Κοινωνία του θεάματος, Guy Debord


Το κίνημα των Σιτουασιονιτών πρωτοεμφανίστηκε στις αρχές του 1950 στην Γαλλία. Επηρεάστηκαν από τον Ζαν Πωλ Σαρτρ και τον Καμύ. Πρωταγωνιστής ήταν ο Γκυ Ντεμπώρ, ο οποίος έθεσε τα θεωρητικά θεμέλια της ομάδας. Ο Ντεμπώρ ήταν 19 χρονών όταν το 1951 ήρθε σε επαφή στις Κάννες με τους Λεττριστές, μια ομάδα πρωτοποριακών καλλιτεχνών με σουρεαλιστική παράδοση. Οι Λεττριστές είχαν έρθει γα να δουν το έργο του Isidore Isou. Οι Λετριστές δημιούργησαν σκάνδαλο, επειδή το στυλ τους ήταν πολύ μποέμικο για την εποχή εκείνη, πράγμα που γοήτευσε τον νεαρό Ντεμπώρ και τους ακολούθησε. Οι Λετριστές εξέδιδαν το περιοδικό «Πότλαχ», στο οποίο διατυπώθηκαν οι πρώτες ιδέες των Σιτουασιονιστών. Μερικά μέλη των Λεττριστών ίδρυσαν την «Λεττριστική Διεθνή», έναν από τους προδρόμους της Καταστασιακής Διεθνούς. Με τα σκάνδαλα που προξενούσαν οι Λεττριστές προκαλούσαν συχνά το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης. Το Πάσχα του 1950 ένας Λεττριστής γλύτωσε από το λυντσάρισμα όταν μασκαρεμένος καλόγερος κατάφερε να μπει στην Μητρόπολη της Παναγίας των Παρισίων και να ανακοινώσει την ώρα της θείας λειτουργίας ότι ο Θεός είναι νεκρός.

Η Καταστασιακή Διεθνής ιδρύθηκε στις 28 Ιουλίου του 1957 στο Cosio d’Arroscia της Ιταλίας υπό την συγχώνευση τριών ομάδων, του «Κινήματος υπέρ του φανταστικού Μπάουχάους» (γαλ. «Mouvement pour un Bauhaus Imaginiste») που είχε ιδρύσει ο ζωγράφος Asger Jorn, της «Ψυχογεωγραφικής Εταιρείας του Λονδίνου» που είχε ιδρύσει ο Ralph Rumney και των Λεττριστών που αναφέρθηκαν πιο πάνω. Στόχος της Καταστασιακής Διεθνούς ήταν η ίδρυση μιας οργάνωσης που θα πραγματοποιούσε την κατάργηση των ορίων μεταξύ τέχνης και καθημερινής ζωής. Μέλη της οργάνωσης ήταν καλλιτέχνες πάνω από δέκα εθνικοτήτων. Ανάμεσά του ήταν και οι Attila Kotányi, Jacqueline de Jong, Hans Platschek, Ivan Chtcheglov, Raoul Vaneigem, Alexander Trocchi, Uwe Lausen, Michèle Bernstein, Mustapha Khayati, Abdelhafid Khatib, René Viénet, Gretel Stadler και ο Dieter Kunzelmann της Kommune 1 αρχικά έγινε μέλος, αποκλείστηκε όμως αργότερα λόγω  Εθνικοκαταστασιασμού.Επίσης τα μέλη της καλλιτεχνικής ομάδας SPUR με έδρα το Μόναχο εντάχθηκαν το 1959 μετά από σφοδρούς διαλόγους, για να αποκλεισθούν το 1961 και να αποχωρήσουν.

Οι Guy Debord, Michelle Bernstein και Asger Jorn στο Παρίσι το 1961

Οι Guy Debord, Michelle Bernstein και Asger Jorn στο Παρίσι το 1961

Το 1972 η ομάδα διαλύθηκε, αφού είχαν μείνει μόνο λίγα από τα μέλη της, υπό την καθοδήγηση του Ντεμπώρ. Στον αγγλοσαξονικό χώρο συνέχισαν μερικές μικρές ομάδες όπως η King Mob και το Bureau of Public Secrets του Ken Knabb. Μια από τις τελευταίες δράσεις ήταν το «Χριστουγεννιάτικο δέντρο» που έκανε ο King Mob, όπου ντυμένος Αη Βασίλης τα Χριστούγεννα δώριζε στα παιδάκια παιχνίδια που τα έπαιρνε κατευθείαν από το ράφι.

Το κίνημα των Καταστασιακών κράτησε μέχρι και το 1972 οπότε και διαλύθηκε οριστικά. Η κρίση και η ρήξη δεν προήλθε από την αντιπαράθεση διαφορετικών τάσεων στο εσωτερικό του κινήματος αλλά από την απουσία ενός θερμού διαλόγου που προκαλεί γόνιμες συγκρούσεις. Οι καταστασιακοί αγαπούν την εξέλιξη που όμως δεν θα μπορούσε να πραγματωθεί κάτω από αυτές τις συνθήκες!

Το βιβλίο «Το ξεπέρασμα της τέχνης» αποτελεί μια ανθολογία κειμένων της Καταστασιακής Διεθνούς. Από τον πρόλογο του βιβλίου που κάνει ο μεταφραστής αυτών των κειμένων, Γιάννης Δ. Ιωαννίδης, μαθαίνουμε πως ο Μάης του ’68 ήταν ουσιαστικά το αποτέλεσμα μιας μακρόχρονης πορείας που είχε ξεκινήσει με τους Καταστασιακούς από το 1956.Και το 1956 υπήρχαν κάποιοι που μιλούσαν για αποσύνθεση της κοινωνίας ,για παντοδυναμία της βιομηχανίας και για ανεπάρκεια της τέχνης να δώσει λύσεις και να βελτιώσει τη ποιότητα ζωής των ανθρώπων. Μπροστά σε αυτές τις επισημάνσεις υπήρξαν κάποιες ολιγομελείς ομάδες που εξέφρασαν πιο ανοιχτά από τον οποιονδήποτε, την αγωνία για το μέλλον.

Οι Σιτουασιονίστες δρούσαν στο περιθώριο μεταξύ τέχνης, πολιτικής, αρχιτεκτονικής και πραγματικότητας. Σκοπός τους ήταν η υλοποίηση των υποσχέσεων των καλών τεχνών στην καθημερινή ζωή. Για να πετύχουν τον σκοπό τους δήλωσαν ως απαίτηση την καθαίρεση των θεσμών των καταναλωτικών αγαθών, της έμμισθης εργασίας, της τεχνοκρατίας και των ιεραρχιών. Διατύπωσαν την θεωρία της «Θεωρητικής και πρακτικής ανάπτυξης των καταστάσεων» (Situations, εξ’ου και Σιτουασιονιστές) και απαίτησαν να γίνει η ζωή καλλιτέχνημα. Οι ιδέες τους διαδόθηκαν και βρήκαν απήχηση σε διεθνή κλίμακα μέχρι σήμερα. Μερικά από τα σλόγκαν τους ήταν:

  • «Απαγορεύεται το απαγορεύεται» (Il est interdit d’interdire)

  • «Κάτω από το πλακόστρωτο, η παραλία» (Sous les pavés, la plage)

  • «Εργασία; Ποτέ!» (Ne travaillez jamais)

Η Καταστασιακή Διεθνής αποτελεί ένα από τα πιο συνειδητά επαναστατικά κινήματα που γνώρισε ο κόσμος! Από το 1958 μέχρι το 1969 διακινήθηκαν δώδεκα τεύχη της Επιθεώρησης που αποτέλεσε «τον κυριότερο προπαγανδιστή των ιδεών της ». Αν δεν μακροημέρευσε η Καταστασιακή Διεθνής, αν ηττήθηκε από το θέαμα είναι γιατί «στο μέτρο που η κοινωνία ονειρεύεται την αναγκαιότητα ,γίνεται αναγκαίο το όνειρο. Το θέαμα είναι ο εφιάλτης της αλυσοδεμένης σύγχρονης κοινωνίας ,που σε τελευταία ανάλυση εκφράζει μόνο την επιθυμία της να κοιμηθεί. Το θέαμα είναι ο φύλακας του ύπνου αυτού»

(Κοινωνία του θεάματος, Γκυ Ντεμπώρ σε μετάφραση Βασίλη Τομανά).

Οι φύλακες έχουν γνώση !Μην ανησυχείτε, δεν υπάρχει κίνδυνος να διακόψουμε τον ύπνο μας…

wikipedia

Η ΠΡΑΓΜΑΤΩΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΑΣΜΟΥ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s