δαγκανίδια άνευ λόγου ….

A Manifesto of Colours and Flowers

από  μανικάκο

Σε μια καρέκλα καθισμένος κοιτώ τα γεγονότα. Τα βέλη μου έχουν καρφωθεί στον ουρανό και η φαρέτρα μου είναι άδεια. Κάποιοι πετούν μολότοφ μπας και φωτίσουν το κουρασμένο σκοτάδι, μα αυτό ανυποχώρητο σκεπάζει τη σκονισμένη πλατεία.

«Ας το κουράσουμε κι άλλο!» φωνάζουν μερικοί πετώντας κι άλλες μολότοφ. Μα το σκοτάδι, όσο κουρασμένο κι αν είναι, δε φαίνεται να νικιέται από το φως των μολότοφ. Από την εξουσία των μολότοφ.Κάθε μορφή εξουσίας θρέφει το σκοτάδι. Ακόμη και η φωτεινή εξουσία. Η εξουσία της εξέργεσης που μυρίζει καπνό και καίει φωτιά.

Είναι η οργή και η οδύνη, το ξέρω

Ας γκρεμίσουμε για να χτίσουμε. Εμείς οι νικημένοι, εμείς τα τέρατα, εμείς οι δημιουργοί. Ας γκρεμίσουμε για να χτίσουμε. Υπάρχει μια εξουσία που νικά το σκοτάδι της πλατείας. Η εξουσία της αγάπης. Η εξουσία της δημιουργίας. Πετάξτε λουλούδια στην καταστολή. Πνίξτε τους με λουλούδια. Πετάξτε λουλούδια σε κάθε μορφή εξουσίας. Πνίξτε τη με λουλούδια. Μην τους παίρνεται τον αέρα. Δώστε άρωμα στον αέρα. Μη πετάτε βέλη. Πετάξτε χρώματα.

Είναι η ώρα να χρωματίσουμε, ξανά, τη πλατεία.

Μου αρέσει το τραγούδι
των ανθρώπων του δρόμου
η δύναμη των λέξεων
ριζωμένη στην αιτία.

Και αν τραγουδώ λυπημένος
να υπενθυμίσει
ότι δεν είναι τόσο
για τόσα πολλά χρόνια.

 

short link: http://wp.me/p1pa1c-Tu

Advertisements

15 Σχόλια

  1. DrAluca

    Επαναλαμβανομαι….αλλα….
    Α ρε Μανικ…..

    Χαμογελατε…

    12/05/2010 στο 02:18

  2. loophole

    Τώρα μάλιστα… Χαμογελάμε Dr !

    Καληνύχτες 🙂

    12/05/2010 στο 02:32

  3. anadyomenh

    Γειά σου μάνικ… μανικάκι αυτό περί δημιουργίας με καλύπτει απόλυτα… ο καθένας από κει που μπορεί… και φτάνει οι θεωρίες και οι εξηγήσεις και οι επεξηγήσεις και η συνωμοσιολαγνεία… το παίξαμε όλοι το παιχνίδι… ώρα για σιωπή και λίγη αυτοκριτική είναι… και λίγη μνήμη από δω και πέρα…

    12/05/2010 στο 02:57

  4. anle

    😀

    12/05/2010 στο 03:35

  5. koula

    🙂

    12/05/2010 στο 12:13

  6. parameterλ

    manikake,
    τί βλέπεις, όταν κοιτάς ψηλά στον ουρανό; 😀

    12/05/2010 στο 12:23

    • μανικάκος

      μπαομπαπ που θελουν κλαδεμα!!!

      «…αποψε κοιτω απτο παραθυρο μου κ δεν βλεπω φως…»

      12/05/2010 στο 21:44

  7. kerpinistas

    Έτσι είναι. Ο κόσμος αλλάζει μέσα από την σκληρή δουλειά και τη δημιουργία. Όπου και όπως μπορεί ο καθένας. Τίποτα δεν πάει χαμένο στη χαμένη μας ζωή…

    12/05/2010 στο 21:51

  8. Eddie

    Γεια σου ρε Μανικάκι, παιδί των λουλουδιών!

    13/05/2010 στο 01:42

  9. Παράθεμα: 6 Δεκέμβρη ’08 | Σχολιαστές Χωρίς Σύνορα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s